حاملگی خارج رحم

از کجا بفهمیم بارداری خارج از رحم است؟

حاملگی خارج از رحم معمولا در داخل لوله فالوپ ( fallopian ) اتفاق می افتد که مسئول انتقال تخمک ها از تخمدان به سمت دهانه رحم است.

گاهی اوقات، حاملگی خارج از رحم در نواحی دیگری از بدن رخ می دهد که از جمله آن ها می توان به تخمدان، حفره شکمی و یا نواحی پایین تر از رحم ( دهانه رحم ) اشاره کرد.

حاملگی خارج از رحم نمی تواند به شکل عادی پیشرفت داشته باشد. تخمک بارور شده نمی تواند نجات پیدا کند و در صورتی که فرد درمان نشود، بافت در حال رشد می تواند منجر به خون ریزی های مرگبار در بانوان شود.

علائم بارداری خارج از رحم چگونه است؟

ممکن است در مراحل اولیه هیچ علامت خاصی به وجود نیاید. با این حال برخی از بانوان که مشکل حاملگی خارج از رحم دارند شاهد نشانه و علائم خاصی از بارداری می شوند، به عنوان مثال نداشتن عادت ماهانه، حساسیت سینه ها و حالت تهوع.

در صورت گرفتن یک آزمایش بارداری، نتیجه مثبت خواهد بود. با این حال باز هم حاملگی خارج از رحم نمی تواند به شکل عادی ادامه پیدا کند.

علائم اولیه بارداری خارج از رحم

معمولا اولین نشانه های هشدار دهنده از حاملگی خارج از رحم شامل خون ریزی واژنی و درد در ناحیه لگن می شوند.

اگر خون از لوله فالوپ نشت کند، ممکن است در ناحیه شانه ها احساس درد داشته باشید و یا حس نیاز به مدفوع کردن را در خود داشته باشید. علائم و نشانه های شما بستگی به این موضوع دارد که خون در کجا جمع آوری می شود و کدام یک از رشته های اعصاب تحریک شده اند.

علائم اورژانسی بارداری خارج از رحمی

اگر تخمک بارور شده در داخل لوله فالوپ به رشد خود ادامه دهد، می تواند منجر به پارگی لوله شود. احتمال بروز خون ریزی شدید در داخل شکم نیز وجود دارد. علائم این شرایط مرگبار و خطرناک شامل ضعف، شوک و حس سبک سری می شوند.

علت بارداری خارج از رحمی چیست؟

علت اصلی بروز حاملگی خارج از رحمی بانوان همیشه مشخص نیست. در برخی از موارد، شرایطی که در ادامه آورده ایم می توانند به این موضوع مرتبط باشند:

  • التهاب و زخم شدن لوله های فالوپ به دلیل وجود مشکلات و بیماری های پزشکی از قبل، عفونت یا عمل جراحی
  • فاکتور های هورمونی
  • عوامل ژنیتیکی غیر نرمال
  • نقائص هنگام تولد
  • مشکلات پزشکی که می توانند بر شکل و شرایط لوله های فالوپ و ارگان های تولید مثل اثر بگذارند.

پزشک شما می تواند اطلاعات دقیق و بهتری را نسبت به وضعیتی که دارید در اختیارتان قرار دهد.

عوارض بارداری خارج از رحم چیست؟

همانطور که بالاتر به این موضوع اشاره کردیم، حاملگی خارج از رحمی می تواند منجر به باز شدن و پارگی لوله شود. بدون درمان پزشکی، لوله پاره شده می تواند منجر به بروز خون ریزی خطرناک و مرگباری در بانوان شود.

بارداری خارج از رحم چگونه مشخص میشود؟

آزمایش و معاینه لگن می تواند به پزشک در تعیین ناحیه درد، حساسیت و جرم در لوله فالوپ یا تخمدان بیمار کمک کند. با این حال پزشکان نمی توانند با معاینه، حاملگی خارج رحم را در شما تشخیص دهند. برای این کار به آزمایش های خون و سونوگرافی نیاز خواهد بود.

پزشک آزمایش خونی گنادوتروپین کوریونی انسانی یا همان اچ سی جی را جهت تایید نهایی بارداری فرد تجویز می کند. سطح این هورمون در بدن انسان در حین دوره بارداری تغییر می کند.

این آزمایش ممکن است هر چند روز یک بار انجام شود تا زمانی که آزمایش سونوگرافی، بارداری خارج از رحم را در فرد تایید یا رد کند. این موضوع معمولا پنج تا شش هفته پس از بارداری اولیه رخ می دهد.

سونوگرافی درون واژنی می تواند به پزشک کمک کند تا محل دقیق بارداری در بدن فرد را مشخص نماید. برای این آزمایش، یک دستگاه خاص در داخل واژن شما قرار داده می شود. این دستگاه از امواج صدا جهت تولید تصاویری از رحم، تخمدان و لوله های فالوپ استفاده می کند و سپس این تصاویر را به یک مانیتور نزدیک ارسال خواهد کرد.

سونوگرافی شکمی که در آن دستگاه بر روی شکم فرد قرار می گیرد می تواند به تایید بارداری فرد و ارزیابی وضعیت خون ریزی داخلی کمک کند.

یک آزمایش شمارش خون کامل انجام می شود تا وضعیت کم خونی و یا هر نشانه دیگر از دست رفتن خون در بدن فرد بررسی شود. اگر بارداری خارج از رحم در شما تشخیص داده شود، پزشک ممکن است آزمایش هایی را تجویز کند تا گروه خونی شما مشخص شده و در صورت نیاز به پیوند خون از این اطلاعات استفاده شود.

حاملگی خارج از رحم چگونه درمان میشود؟

یک تخمک بارور شده نمی تواند به شکل عادی در خارج از رحم رشد کند. برای جلوگیری از بروز مشکلات خطرناک و مرگبار باید بافت خارج از رحم فرد از بدن خارج شود. بسته به نوع علائمی که داشته باشید و مقطعی که در آن بارداری خارج از رحم رخ داده است، این کار با استفاده از دارو ها، عمل جراحی لاپاروسکوپی یا عمل جراحی شکمی انجام می شود.

حاملگی خارج از رحمی که در مراحل اولیه باشد و خون ریزی ناپایداری به همراه نداشته باشد معمولا با دارویی به نام متوترکسات ( methotrexate ) درمان می شود که رشد سلول را متوقف کرده و سلول های از قبل موجود را حل و از بین می برد.

این دارو به شکل تزریقی وارد بدن فرد می شود. قبل از تزریق، بارداری خارج از رحم باید حتما در فرد تشخیص داده شده باشد. پس از انجام تزریق، پزشک شما یک آزمایش اچ سی جی دیگر را نیز تجویز می کند تا وضعیت درمان در بدن را به خوبی ارزیابی کند و در صورت نیاز به داروی بیشتر، آن را تجویز نماید.

سالپینگوستومی ( Salpingostomy ) و سالپینژکتومی ( salpingectomy ) دو عمل جراحی به روش لاپاروسکوپی هستند که برای برخی از حاملگی های خارج از رحم به کار گرفته می شوند. در این پروسه ها، یک برش کوچک در داخل شکم یا ناف ایجاد می شود.

سپس، پزشک جراح از یک لوله باریک به همراه لنز های دوربین و نور ( لاپاروسکوپ ) استفاده می کند تا ناحیه لوله شکل مورد نظر را مشاهده کند.

در سالپینگوستومی، حاملگی خارج از رحم از بدن خارج می شود و لوله فالوپ به مرور زمان بهبود خواهد یافت. در سالپینژکتومی، حاملگی خارج از رحم و لوله فالوپ هر دو از بدن خارج می شوند.

این که از کدام پروسه درمانی برای شما استفاده می شود به حجم خون ریزی شما و آسیبی که وارد شده است بستگی دارد و این که آیا لوله پاره شده است یا خیر. همچنین یک فاکتور دیگر این است که آیا لوله فالوپ نرمال است و یا نشانه هایی از آسیب دیدگی دارد.

اگر حاملگی خارج رحم منجر به بروز خون ریزی شدید شده باشد، ممکن است به عمل جراحی اورژانسی نیاز داشته باشید. این کار به روش لاپاروسکوپی یا با برش های جراحی ناحیه شکم ( لاپاروتومی ) ‌انجام می شود.

در برخی از موارد امکان نجات دادن لوله فالوپ وجود دارد. با این حال معمولا یک لوله پاره شده را باید از بدن خارج کرد.

مراقبت بعد از عمل حاملگی خارج از رحم

پزشک معالج به شما دستورالعمل های خاصی را در زمینه مراقبت از برش های عمل جراحی خواهد داد. اهداف اصلی در این جا پاکیزه و خشک نگه داشتن محل های برش جراحی هستند. این نواحی را به شکل روزانه بررسی کنید تا در صورت وجود علائم عفونت متوجه این موضوع شوید. از جمله این علائم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خون ریزی که به پایان نمی رسد.
  • خون ریزی افراطی
  • نشت مایعاتی با بوی خاص در ناحیه مورد نظر
  • داغ بودن ناحیه
  • قرمزی
  • ورم

ممکن است پس از عمل جراحی با مشکل خون ریزی کم واژنی و یا لخته های خونی مواجه شوید. این موضوع ممکن است تا شش هفته پس از پروسه درمانی ادامه یابد. از جمله دیگر روش های خود مراقبتی می توان به موارد زیر اشاره داشت:

  • بلند نکردن اجسام سنگین
  • مایعات زیادی بنوشید تا از بروز یبوست جلوگیری شود.
  • استراحت لگنی که به معنای نداشتن رابطه جنسی، استفاده از تامپون و دوشینگ ( استفاده از مایع پاکسازی مقعد ) است.
  • هفته اول پس از عمل جراحی خود تا حد ممکن استراحت کنید و سپس تا حد ممکن فعالیت خود را در هفته بعدی بیشتر نمایید.

مشاهده مقالات مشابه

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.

نوار مغز
مغز و اعصاب

نوار مغز (eeg) چه چیزی را نشان می دهد؟

الکتروانسفالوگرام (EEG) یا نوار مغز آزمایشی است که برای ارزیابی فعالیت الکتریکی مغز استفاده می شود. سلول های مغزی از طریق تکانه های عصبی با

زنبیل خرید