معاینه سینه ها

چه تفاوتی میان علائم كيست سینه و سرطان سينه وجود دارد؟

اگر فردی توده ای در پستان خود احساس کند، برای معاینه آن باید به پزشک مراجعه کند. این امر هم برای زنان و هم برای مردان صادق است. با تفاوت كيست و سرطان سينه و فیبروکیستیک با فیبروآدنوم آشنا شوید.

علامت پستان های فیبروکیستیک

  • درد پستان و حساسیت به تماس
  • ندول های نامنظم یا توده های کوچک
  • بافت متراکم پستان

علائم ممکن است با چرخه قاعدگی تغییر کنند. تورم درست قبل از قاعدگی بیشتر است. ممکن است زنان علائم متفاوتی را تجربه کنند و در هر فرد متفاوت باشد.

در برخی افراد، سینه های فیبروکیستیک منجر به درد جزئی می شوند، در حالی که در برخی دیگر می تواند بسیار دردناک باشند.

نظر پزشکان بر این است که سینه های فیبروکیستیک ممکن است پاسخی برای تغییر در سطح هورمون های مربوط به چرخه قاعدگی باشند. این بیماری بسیار شایع است و خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش نمی دهد.

آیا بیماری فیبروکیستیک خطرناک است؟

علائم فیبروآدنوما

فیبروآدنوما توده ای کوچک، جامد، لاستیکی و خوش خیم (غیر سرطانی) است که از بافت فیبروز و غده ای تشکیل شده است. این بیماری  در زنان جوان تر شایع می باشد.

اگر پزشک در مورد فیبروآدنوما احساس نگرانی داشته باشد، ممکن است  نمونه بافتی (بیوپسی) را برای رد سرطان توصیه کند. علائم و نشانه های فیبرو آدنوم عبارتند از:

  • توده ای کاملاً گرد، صاف و جامد
  • معمولا بدون درد هستند.
  • ممکن است خود به خود ناپدید شوند، اما اغلب رشد آهسته دارند.
  • متحرک می باشند و با لمس به راحتی حرکت می کنند.
  • جنس لاستیک مانند دارند.

علائم کیست سینه

کیست یک ساختار کیسه ای مانند دارد که شامل ترکیبی از مایع یا مواد نیمه جامد است. کیست ها در یک بافت قرار دارند و ممکن است در هر نقطه از بدن ایجاد شوند و اندازه ی آن ها متفاوت باشد. برخی از آن ها به حدی کوچک هستند که می توان آن ها را از طریق میکروسکوپ مشاهده کرد، در حالی که برخی دیگر ممکن است به حدی بزرگ شوند که اندام ها را جابجا کنند.

کیست پستان کیسه ای پر از مایع درون پستان است. ممکن است در یک ناحیه  تعداد زیادی یا فقط یک مورد وجود داشته باشد. کیست ها به طور معمول به شکل زیر هستند:

  • گرد با لبه های مشخص
  • دارای بافت نرم ولی ممکن است سفت هم باشند.
  • بیشتر در بانوان 30 الی 40 سال مشاهده می شوند.
  • اگر فرد در حال هورمون درمانی باشد، امکان بروز این بیماری در وی بیشتر است.
  • ممکن است قطر آن ها کوچک یا چند سانتی متر باشد.
  • درد غیر معمول است مگر اینکه کیست بزرگ باشد و در طول چرخه قاعدگی رشد کند.
  • انواع مختلفی از کیست پستان وجود دارد که دارای درجه های مختلف مایع و ویژگی های جامد هستند، برخی از آنها بیشتر برای سرطان اهمیت دارند و ممکن است نیاز به تست های دیگری مانند ماموگرافی، سونوگرافی یا بیوپسی داشته باشند.

ماموگرافی چگونه انجام می شود؟

علائم سرطان سینه در زنان

در مراحل اولیه، سرطان پستان ممکن است علائم قابل لمس نداشته باشد (علائمی که بیمار می تواند متوجه آن شود). با این حال، با بزرگ شدن تومور، شکل ظاهری سینه و احساس فرد می تواند تغییر کند. تغییرات زیر ممکن است رخ دهد:

  • ضخیم شدگی پستان ها یا در نزدیکی آن (در ناحیه زیر بغل)
  • توده ای در پستان یا در نزدیکی آن (در ناحیه زیر بغل)
  • توده ممکن است سفت باشد، معمولاً شکلی نامنظم دارد و به نظر می رسد که به بافت عمق داخل پستان یا پوست پستان یا ناحیه اطراف نفوذ کرده باشد (گیر کرده)
  • اندازه و یا شکل پستان ممکن است تغییر کند.
  • ممکن است در پوست پستان لک و چروک ایجاد شود.
  • ممکن است نوک پستان آسیب دیده و به سمت داخل بپیچد.
  • ممکن است ترشح از نوک پستان وجود داشته باشد. ترشحات ممکن است خونی باشند.
  • ممکن است پوست پستان و یا نوک پستان پوسته پوسته، قرمز یا متورم شود.

تفاوت كيست و سرطان سينه

کیست سینه به شکل توده ای پر از مایعات است که بیشتر در خانم های مسن، دیده می شود. یک توده کروی نرم، که در هنگام فشار دادن ممکن است حرکت کند. دو هفته قبل از شروع پریود ظاهر می شود و تنها بعد از یائسگی ناپدید می شود.

تومورهای سینه به تغییرات بافت ها و هورمون استروژن و پروژسترون در طول پریود که به سینه آسیب می رساند، اطلاق می شود که به دو نوع خوش خیم و بدخیم تقسیم می شود.

0
فیبروکیستیک خوش خیم

آیا بیماری فیبروکیستیک خطرناک است؟

در حقیقت، پزشکان دیگر از اصطلاح “بیماری فیبروکیستیک پستان” استفاده نمی کنند و به جای آن از “پستان های فیبروکیستیک” یا “تغییرات فیبروکیستیک پستان” استفاده می کنند، زیرا داشتن پستان های فیبروکیستیک در واقع یک بیماری نیست. تغییرات پستان که به عنوان فیبروکیستیک طبقه بندی می شوند، طبیعی است.

اگر چه اغلب خانم های دارای پستان فیبروکیستیک خوش خیم علامتی ندارند، ممکن است برخی درد پستان، حساسیت در لمس پستان  و توده در پستان را تجربه کنند، بخصوص در ناحیه فوقانی و خارجی سینه.

علائم مرتبط با پستان درست قبل از قاعدگی بیشتر آزار دهنده می باشند. معمولا اقدامات ساده خودمراقبتی می توانند ناراحتی همراه با سینه های فیبروکیستیک خوش خیم را برطرف کنند.

علائم سینه فیبروکیستیک خوش خیم

علائم و نشانه های پستان های فیبروکیستیک ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • توده ها یا ضخیم شدگی های پستانی که تمایل به آمیختگی در بافت پستان اطراف را دارند.
  • درد ژنرالیزه پستان یا حساسیت به لمس و تماس
  • توده های پستانی که در چرخه قاعدگی ثابت نیستند.
  • ترشح سبز رنگ یا قهوه ای تیره بدون خون از نوک پستان که بدون فشار تراوش می کند.
  • تغییرات پستانی که در هر دو سینه مشابه باشد.
  • افزایش ماهانه دردهای پستان یا برآمدگی ناشی از چرخه میانی (تخمک گذاری) تا قبل از قاعدگی
علائم سینه فیبروکیستیک

علت به وجود آمدن سينه فیبروکیستیک

در پاسخ به هورمون های ترشح شده از تخمدان، بافت پستان تغییر می کند. اگر پستان فیبروکیستیک دارید، ممکن است در پاسخ به این هورمون ها تغییرات ظاهری بیشتری ایجاد شود که می تواند منجر به تورم، برآمدگی و درد شدید پستان شود.

علائم قبل یا در طول دوره قاعدگی بسیار شایع هستند. ممکن است توده هایی در سینه های شما ایجاد شوند که ناشی از کیست و تورم لوبول های پستان و غدد تولید کننده شیر می باشند. همچنین ممکن است احساس ضخیم شدگی در پستان داشته باشید که ناشی از رشد بیش از حد بافت فیبری است.

چه کسانی به فیبروکیستیک خوش خیم مبتلا می شود؟

هر زنی می تواند به فیبروکیستیک خوش خیم مبتلا شود، اما این بیماری بیشتر در خانم ها در 20 تا 50 سالگی رخ می دهد.

قرص های ضد بارداری ممکن است علائم شما را کاهش دهند و هورمون درمانی ممکن است باعث افزایش آن ها شود. علائم معمولاً بعد از یائسگی بهبود می یابند یا برطرف می شوند.

ایا فیبروکیستیک تبدیل به سرطان می شود؟

بیماری فیبروکیستیک پستان خطر ابتلا به سرطان را افزایش نمی دهد، اما تغییر در پستان های شما می تواند تشخیص را از نظر پزشک دشوار کند. بهتراست که شما با حالت طبیعی سینه هایتان آشنا باشید تا در صورت وقوع تغییر سریعا به پزشک مراجعه کنید.

پستان فیبروکیستیک خوش خیم چگونه تشخیص داده می شود؟

آزمایشاتی که برای ارزیابی وضعیت شما ممکن است نیاز باشد شامل موارد زیر می باشد:

سینه فیبروکیستیک

پزشک با معاینه دیداری و لمسی، سینه ها و غدد لنفاوی واقع در زیر گردن و زیر بغل شما را بررسی می کند. اگر سابقه پزشکی و معاینه بالینی پستان های شما نشانی از تغییرات طبیعی پستان داشته باشد، ممکن است به آزمایش های تکمیلی دیگری احتیاج نداشته باشید. اما اگر پزشک توده جدیدی پیدا کرد و به تغییرات فیبروکیستیک مشکوک بود، ممکن است چند هفته بعد، پس از قاعدگی، دوباره معاینه پستان را انجام دهد. اگر این تغییرات ادامه داشته باشند، به احتمال زیاد به ماموگرافی یا سونوگرافی نیاز خواهید داشت.

اگر پزشک یک توده یا ضخامت برجسته در بافت پستان شما حس کند، ماموگرافی تشخیصی برای شما درخواست می کند – یک تست با اشعه ایکس که روی یک ناحیه خاص از پستان تمرکز دارد. رادیولوژیست هنگام تفسیر ماموگرافی، ناحیه خاص مورد نظر را از نزدیک بررسی می کند.

سونوگرافی از امواج صوتی برای تولید تصاویر از پستان های شما استفاده می کند و اغلب به همراه ماموگرام انجام می شود. اگر از 30 سال جوان تر باشید، ممکن است به جای ماموگرافی، پزشک برای شما سونوگرافی درخواست کند. سونوگرافی برای ارزیابی بافت متراکم پستان یک زن جوان بهتر است (استروما). هم چنین سونوگرافی می تواند به پزشک کمک کند تا کیست های پر از مایع و توده های جامد را از یکدیگر تشخیص دهد.

برای توده های پستانی که بسیار شبیه به کیست می باشند، پزشک ممکن است آسپیراسیون با سوزن ریز را امتحان کند تا ببیند آیا مایعی از توده خارج می شود یا خیر. این روش را می توان در مطب به صورت سرپایی انجام داد. آسپیراسیون با سوزن ریز ممکن است کیست را از بین ببرد و ناراحتی را برطرف کند.

اگر ماموگرافی تشخیصی و سونوگرافی طبیعی باشد، اما پزشک هنوز نگرانی در مورد توده پستان دارد، ممکن است برای تعیین انیاز به بیوپسی شما را به یک جراح سینه ارجاع دهد. بیوپسی پستان روشی شامل برداشتن نمونه کوچکی از بافت سینه برای تجزیه و تحلیل میکروسکوپی می باشد.

اگر در هنگام تصویربرداری ناحیه ی مشکوکی تشخیص داده شود، متخصص رادیولوژی ممکن است بیوپسی سینه زیر نظر سونوگرافی یا بیوپسی استروتاکتیک را توصیه کند، که از ماموگرافی برای مشخص کردن محل دقیق بیوپسی استفاده می کند.

ماموگرافی سینه چگونه انجام می شوذ؟

درمان فيبروكيستيك سينه

اگر علامتی را تجربه نکرده اید یا علائم شما خفیف می باشد، هیچ درمانی برای سینه های فیبروکیستیک خوش خیم شما لازم نیست. درد شدید یا کیست های دردناک و بزرگ همراه با سینه های فیبروکیستیک ممکن است نیاز به درمان داشته باشند. گزینه های درمانی کیست پستان شامل موارد زیر است:

 پزشک از یک سوزن نازک برای بیرون کشیدن مایع از کیست استفاده می کند. خروج مایع تأیید می کند که توده یک کیست پستانی است که با حذف آن ، ناراحتی و درد برطرف می شود.

 به ندرت ممکن است عمل جراحی برای برداشتن یک توده ی کیست مانند که پس از آسپیراسیون مکرر و نظارت دقیق برطرف نمی شود و یا دارای ویژگی هایی است که پزشک را در طول معاینه بالینی نگران می کند، لازم باشد.

داروهای درمان فیبروکیستیک

نمونه هایی از گزینه های درمانی درد پستان شامل موارد زیر است:

  • داروهای مسکن بدون نسخه، مانند استامینوفن یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا داروهای تجویزی.
  • داروهای ضد بارداری خوراکی، که سطح هورمون های مرتبط با چرخه ی تغییرات فیبروکیستیک پستان را کاهش می دهد.

درمان گیاهی فیبروکیستیک

ویتامین ها و مکمل های غذایی ممکن است  درد پستان و شدت آن را برای برخی از خانم ها کاهش دهند. از پزشک خود درباره نحوه مصرف، دوز و هرگونه عوارض جانبی احتمالی سؤال کنید:

این مکمل ممکن است تعادل اسیدهای چرب در سلولهای شما را تغییر دهد که باعث کاهش درد پستان می شود.

مطالعات اولیه نشان داد که ویتامین E بر کاهش درد پستان قبل از قاعدگی موثر است. در یک مطالعه، واحد نشان دادند که مصرف ویتامین E دو بار در روز به مدت دو ماه، درد سینه قبل از قاعدگی را بهبود می بخشد. این درمان بعد از چهار ماه دیگر هیچ فایده ای نداشت.

برای افراد بزرگتر از 18 سال، زنان باردار و زنان شیرده، حداکثر دوز ویتامین E 1000 میلی گرم در روز است.

اگر برای درد پستان، مکمل های غذایی را امتحان می کنید، در صورت عدم بهبود درد در پستان بعد از چند ماه، مصرف آن را قطع کنید. هر بار فقط یک مکمل را امتحان کنید تا بتوانید به روشنی مشخص کنید که کدام یک به کاهش درد کمک می کند.

درمان خانگی درد سينه قبل از پريود

ممکن است از طریق یکی از این روش های درمانی خانگی علائم سینه های فیبروکیستیک را تسکین دهید:

  • در صورت امکان یک سینه بند سفت و محکم بپوشید که توسط متخصص حرفه ای تهیه شده باشد.
  • در حین ورزش و هنگام خواب، سینه بند ورزشی بپوشید، به خصوص هنگامی که سینه های شما فوق العاده حساس هستند.
  • محدود کردن یا قطع مصرف کافئین و تغییر در رژیم غذایی را بسیاری از خانم ها مفید می دانند، با این حال مطالعات پزشکی در مورد تأثیر کافئین بر درد پستان و سایر علائم قبل از قاعدگی بی نتیجه بوده است.
  • چربی را در رژیم غذایی خود کاهش دهید، که ممکن است باعث کاهش درد پستان یا ناراحتی مرتبط با سینه های فیبروکیستیک شود.
  • در صورت یائسگی هورمون درمانی را کاهش داده یا متوقف کنید - اما حتما قبل از هرگونه تغییر در داروهای تجویز شده با پزشک خود مشورت کنید.
  • از یک کمپرس آب گرم برای رفع ناراحتی خود استفاده کنید.
0
ماموگرافی سینه

ماموگرافی سینه چگونه انجام می شود؟

ماموگرافی سینه می تواند سرطان پستان، تومور های خوش خیم و کیست ها را قبل از این که قابل لمس باشند در بانوان تشخیص دهد.

مامو گرافی از ۳۰ سال پیش مورد استفاده بوده است و در طی ۱۵ سال گذشته پیشرفت فنی آن توانسته است تکنیک و نتایج آن را تا حد قابل توجهی بهبود بخشد.

امروزه از امکانات و لوازم خاصی به شکل اختصاصی برای گرفتن تصاویر ایکس ری پستان استفاده می شود، در نتیجه کیفیت نتایج بسیار بالا بوده و میزان تشعشعات محدود است. ریسک های مربوط به تشعشعات نیز محدود و قابل چشم پوشی هستند.

توسعه فناوری مامو گرافی دیجیتالی اجازه تصویر برداری بهبود یافته از پستان در بانوانی که کمتر از ۵۰ سال سن دارند، بانوانی با بافت متراکم سینه و همچنین افرادی که دوره یائسگی و قبل از یائسگی هستند را می دهد.

مامو گرافی دیجیتال می تواند تصاویر الکترونیکی از سینه ها را تولید کند که توسط فناوری رایانه ای بهبود پیدا کرده و در رایانه ذخیره می شوند. همچنین امکان انتقال تصاویر به شکل الکترونیکی وجود دارد چرا که ممکن است دسترسی به مامو گرافی فقط از راه دور مورد نیاز باشد.

پروسه انجام مامو گرافی دیجیتالی شباهت بسیار زیادی به مامو گرافی استاندارد دارد و از مراحل مشابهی تشکیل می شود.

با کمک سیستم های تشخیص رایانه ای ( CAD )، یک تصویر مامو گرافی دیجیتال به جهت وجود جرم های خاص و نواحی خاصی با تراکم غیر نرمال که نشان دهنده سرطان هستند مورد ارزیابی قرار گرفته می شود.

تصاویر به کمک فناوری سیستم CAD ارزیابی و هایلایت شده تا آنالیز کافی توسط پزشک رادیولوژ انجام شود.

انواع دستگاه ماموگرافی

سازمان ملی سرطان اعلام کرده است که دو نوع مامو گرافی عبارتند از:

در این نوع از ماموگرافی تصویر ایکس ری از پستان به جهت تشخیص تغییرات در بانوان مورد بررسی قرار گرفته می شود تا پزشک مطمئن شود علائم یا نشانه های خاصی از سرطان سینه در زن حاضر نباشند. به کمک ماموگرافی می تواند متوجه تومور هایی شد که با دست حس نمی شوند.

در این نوع از آزمایش مامو گرافی تصویر ایکس ری از پستان به جهت تشخیص تغییرات غیر عادی نظیر برآمدگی های خاص، درد، ضخیم و سفت شدن نوک پستان یا تخلیه مایع از آن و یا ایجاد تغییرات در حالت و اندازه سینه مورد ارزیابی قرار گرفته می شود. ماموگرافی تشخیصی برای ارزیابی تغییرات غیر عادی در نتایج ماموگرافی غربالگری نیز کاربرد دارد. این آزمایش یک ابزار پایه پزشکی است و بدون در نظر گرفتن سن بانوان می تواند به خوبی تغییرات در ناحیه پستان و وضعیت فعلی آن را ارزیابی نماید.

علت انجام مامو گرافی چیست؟

آزمایش ماموگرافی ممکن است به جهت تشخیص و یا صرفا برای غربالگری مورد استفاده قرار گرفته شود.

بانوانی که بیش از ۳۰ سال سن دارند باید آزمایش تشخیصی ماموگرافی را در صورت داشتن علائم انجام دهند. از جمله این علائم می توان به یک برآمدگی دارای نبض، ضخیم شدن پوست سینه، تخلیه مایع از نوک پستان، زخم خاص روی نوک سینه و یا درد در این ناحیه اشاره کرد.

ممکن است از آزمایش ماموگرافی برای ارزیابی وضعیت درد پستان ها استفاده شود، آن هم زمانی که نتایج معاینه فیزیکی بدن و تاریخچه پزشکی قابل استناد نباشند.

بانوانی که سینه های با بافت متراکم دارند و یا پستان های آن ها بسیار بزرگ است نیز ممکن است با ماموگرافی تحت نظر قرار گرفته شوند؛ چرا که انجام آزمایش و معاینه فیزیکی برای این افراد کمی سخت است.

بانوانی که به خاطر تاریخچه خانوادگی در خطر سرطان پستان قرار دارند ممکن است نیاز باشد به شکل مرتب با انجام آزمایش ماموگرافی تحت نظر قرار گرفته شوند.

ممکن است دلایل دیگری وجود داشته باشد که پزشک شما به خاطر آن ها بخواهد شما آزمایش ماموگرافی را انجام دهید.

نحوه انجام ماموگرافی سینه چگونه است؟

پزشک رادیولوژیست محل قرارگیری سینه ها در یونیت ماموگرافی تعیین می کند. شما در حین انجام آزمایش ایستاده اید. سینه های شما در حین انجام این آزمایش توسط پدل های پلاستیکی کم کم فشرده می شود. از جمله علل فشرده سازی سینه در حین ماموگرافی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

  • برای این که ضخامت سینه های شما کاهش یابد و بطور کامل بافت سینه در تصویر نشان داده شود.
  • به دلیل پخش شدن بافت سینه،  ناهنجاری های کوچک که ممکن است در داخل بافت سینه پنهان بمانند، کاملا توسط پزشک رادیولوژیست قابل مشاهده می شوند.
  • بدلیل اینکه از دز پایینی از اشعه ی ایکس در این فرآیند استفاده میشود، نیاز است که بافت کاملا پخش شود تا تصاویر به درستی تشکیل شوند.
  •  بدلیل آنکه محو شدگی در تصویر ایجاد نشود.
  • کاهش پرتو های ایکس پراکنده شده به دلیل ضخامت کمتر بافت

بهترین سن انجام ماموگرافی سینه

غربال گری سرطان سینه با استفاده از  ماموگرافی باید بصورت سالیانه از 40 سالگی به بعد در افرادی که سابقه خانوادگی سرطان ندارند، انجام شود.

غربالگری سرطان سینه باید بصورت سالیانه در بانوانی که نوعی جهش ژنی دارند، از حدود سن 25 الی 30 سالگی انجام شود.

ان دسته از بانوانی که سابقه سرطان سینه در خانواده خود دارند، باید ماموگرافی سینه را زودتر از سایرین انجام دهند.

0
قلب درد عصبی

حمله عصبی و حمله قلبی چه تفاوتی دارند؟

قلب درد عصبی چگونه است؟

قلب درد عصبی برای هر فرد احساس متفاوتی دارد. بعضی از افراد این درد را همیشگی حس می‌کنند ولی در بعضی دیگر، درد به‌طور ناگهانی و غیرمنتظره به سراغ آن‌ها می‌ رود. قلب درد ناشی از اضطراب میتواند به شکل زیر باشد.

  • درد تیز و تیرکشیدن
  • درد مداوم قفسه سینه
  • گرفتگی یا انقباض غیرعادی و ناگهانی عضلات قفسه سینه
  • سوزش، بی حسی یا درد خفیف
  • درد خنجری
  • گرفتگی یا فشار بر قفسه سینه

اگر هیچ‌گونه سابقه قلب درد عصبی ندارید، باید حواستان را جمع کنید. بسیاری از افراد فکر می‌کنند که دچار حمله قلبی شده‌اند و به بخش درمان اورژانسی بیمارستان مراجعه می‌کنند.

اگر به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کردید و پزشکان نتوانستند دلیل مشخصی برای درد قفسه سینه‌تان پیدا کنند، با پزشکتان درباره دلایل احتمالی دیگر مثل اضطراب مشورت کنید.

قلب درد عصبی و قلب درد ناشی از حمله قلبی چه تفاوتی دارند؟

درد قفسه سینه می‌تواند اخطاری برای حمله قلبی باشد. در این قسمت با مطالعه این جدول متوجه می‌شوید که آیا درد قفسه سینه‌تان ناشی از اضطراب یا حمله قلبی است.

علائم

حمله قلبی

اضطراب

درد قفسه سینه  ناشی از فعالیت فیزیکی

 

درد قفسه سینه هنگام استراحت

 

افزایش ضربان قلب

درد قفسه سینه همراه با اضطراب

 

درد پیوسته قفسه سینه

 

درد تیز یا خنجری که تنها 5 تا 10 ثانیه طول می‌کشد

 

تنگی نفس

 

گسترش درد مثل زمانی‌که درد از قفسه سینه به قسمت‌های دیگر بدن مثل بازوها یا فک حرکت کند

 

علت قلب درد ناگهانی چیست؟

قلب درد می‌تواند به دلیل مکانیزم‌هایی باشد که هم ممکن است به سیستم قلبی ارتباط داشته‌ باشند و هم هیچ ارتباطی نداشته‌ باشند و یا می‌تواند ترکیبی از این دو باشد.

مکانیزهایی که به سیستم قلبی مرتبط نیستند ولی همچنان می‌توانند باعث بروز قلب درد و درد قفسه سینه شوند، شامل موارد زیر هستند:

نفس‌کشیدن سریع می‌تواند منجر به پایین آمدن سطح کربن دی اکسید در خون شود و باعث سرگیجه و سوزن سوزن شدن در دست‌ها و پاها شود.

این شرایط زمانی به‌وجود می‌آید که انقباض‌های غیر عادی در مری اتفاق بیفتد.

حمله‌های پانیک هم می‌توانند باعث ایجاد واکنش‌های فیزیکی در سیستم قلبی شوند که منجر به درد قلب می‌شود. این واکنش‌ها به شرح زیر است:

  • گرفتگی عروق کرونری (coronary)
  • افزایش اکسیژن مورد نیاز قلب
  • افزایش فشار خون
  • افزایش مقاومت عروق خونی کوچک در قلب
  • افزایش ضربان قلب

افرادی که دچار اضطراب هستند، ممکن است بیماری قلبی یا مشکلات قلبی هم داشته‌ باشند که حمله پانیک می‌تواند این مشکلات را تشدید کند.

درمان خانگی قلب درد عصبی

زمانی‌‌که افراد دچار حمله‌های پانیک یا اضطراب هستند، درمان‌های حرفه‌ای می‌تواند کمک بزرگی به زندگی آنها بکند. اگر این مشکلات درمان نشوند، این شرایط می‌تواند زندگی را بسیار مشکل کند.

به هرحال، در بسیاری از موارد، استفاده از دارو و درمان رفتاری-شناختی (CBT) در برطرف‌کردن اختلال پانیک بسیار مؤثر است.

درمان رفتاری-شناختی به افراد یاد می‌دهد تا ساختار افکارشان را دوباره بسازند و بعد از این‌ که عوامل محرک اضطراب را پیدا کردند، از آن‌ها دوری کنند. این نوع از درمان می‌تواند به افراد کمک کند تا علائم اختلال پانیک را بدون استفاده از دارو مدیریت کنند و کاهش دهند.

مراحلی هم وجود دارد که افراد می‌ توانند در خانه آن‌ها را انجام دهند تا علائم قلب درد عصبی را کاهش دهند. تمرین هایی که در ادامه آمده‌است، کمک می‌کنند تا افراد بتوانند حملات قلبی عصبی را مدیریت کنند:

در این شرایط اگر امکانش هست باید به‌دنبال مکانی امن و آرام باشید و اگر درحال رانندگی هستید باید ماشین را متوقف کنید و بایستید.

کشیدن نفسی عمیق و پیوسته می‌تواند به کاهش علائم اضطراب کمک کند و مانع بدترشدن آن‌ها شود.

زمانی ‌که قلب درد به سراغتان می‌آید، روی این مسئله تمرکز کنید که این علائم بیشتر از چند دقیقه طول نمی‌کشد.

تمرکز ‌کردن بر تصورات مثبت و آرامش‌بخش می‌تواند به افراد کمک کند تا شدت علائم حملات قلبی عصبی را کاهش دهند.

سعی کنید تا 10 یا 20 بشمارید و تکرار کنید. این کار باعث می‌شود تا در طول حملات قلبی عصبی بر موضوع دیگری تمرکز داشته‌ باشید.

هم‌چنین، بعضی از افراد می‌توانند با تغییر سبک زندگی‌شان ریسک علائم قلب درد عصبی را کاهش دهند؛ مثل:

  • به‌طور مرتب ورزش کنند
  • خواب کافی داشته باشید
  • از مصرف کافئین و الکل و سیگار ‌کشیدن خودداری کنند
  • از مصرف خوراکی‌هایی که حاوی مقدار زیادی قند تصفیه‌شده هستند، خودداری کنند

چه زمانی برای حملات قلبی عصبی به پزشک مراجعه کنم؟

درد قفسه سینه و ضربان قلب می‌تواند علائمی بسیار جدی ودردسرساز باشد. مشکلی که در برخورد با آن‌ها وجود دارد، تشخیص‌دادن درد قفسه سینه ناشی از اضطراب از علائم مشکلات قلبی است.

افرادی که دچار درد قفسه سینه می‌شوند باید برای معاینه به پزشک مراجعه کنند. اختلالات پانیک و مشکلات قلبی هر دو قابل درمان هستند، بنابراین، اگر پزشک بیماری را به‌درستی تشخیص دهد، به‌طور قطع آن فرد درمان مناسبی را پیش می‌گیرد.

0
نوار مغز

نوار مغز (eeg) چه چیزی را نشان می دهد؟

الکتروانسفالوگرام (EEG) یا نوار مغز آزمایشی است که برای ارزیابی فعالیت الکتریکی مغز استفاده می شود. سلول های مغزی از طریق تکانه های عصبی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.

آزمایش نوار مغز می تواند برای کمک به تشخیص مشکلات احتمالی مرتبط با این فعالیت به کار گرفته شود. نوار مغز الگو های امواج مغز را پیگیری و ثبت می کند.

در این آزمایش صفحات فلزی کوچکی به نام الکترود با استفاده از سیم هایی به پوست سر متصل می شوند. الکترود ها تکانه های الکتریکی مغز را ارزیابی کرده و پیام هایی را به کامپیوتر ثبت کننده نتایج ارسال می کنند. تکانه های الکتریکی در گزارش آزمایش نوار مغز به صورت خطوطی موج مانند هستند که از قله ها و دره ها تشکیل شده اند. این خطوط امکان ارزیابی سریع طبیعی بودن الگو ها را می دهند.

 هر گونه موارد غیر طبیعی در این آزمایش می تواند بیانگر تشنج یا دیگر اختلالات مغزی باشد.

نوار مغز چه چیزی را نشان میدهد؟

نوار مغز برای تشخیص مشکلاتی انجام می شود که در فعالیت الکتریکی مغز به وجود آمده و می توانند با برخی اختلالات مغزی ارتباط داشته باشند. اطلاعات موجود در نوار مغز می توانند ابتلا یا عدم ابتلا به انواع متعددی از مشکلات مغزی را تایید کنند. از جمله این مشکلات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • اختلالات تشنجی (همچون صرع)
  • آنسفالیت (التهاب مغز)
  • آسیب سر
  • آنسفالوپاتی: این بیماری سبب اختلال در عملکرد مغز می شود.
  • تومور مغزی
  • مشکلات حافظه
  • اختلالات خواب
  • دمانس یا زوال عقل
  • سکته مغزی

همچنین، امکان دارد نوار مغز برای تعیین میزان فعالیت مغزی افرادی استفاده شود که در کما به سر می برند. این آزمایش همچنین می تواند برای پایش فعالیت مغز در حین جراحی آن نیز به کار رود.

آیا گرفتن نوار مغز ضرر دارد؟

انجام نوار مغز با هیچ خطری همراه نبوده و این آزمایش کاملا بی خطر و ایمن است. برخی انواع نوار مغز شامل نور ها و دیگر محرک ها نمی شوند. در صورتی که نوار مغز هیچ گونه ناهنجاری را نشان ندهد، امکان دارد از مواردی همچون نور های چشمک زن یا تنفس سریع استفاده شده تا به تحریک بروز هر گونه ناهنجاری پنهان کمک شود.

هنگامی که فرد به صرع یا دیگر اختلالات تشنجی ابتلا دارد، محرک های موجود در آزمایش همچون نور چشمک زن می توانند سبب بروز تشنج شوند. تکنسینی که نوار مغز را انجام می دهد به گونه ای آموزش دیده تا بروز هر گونه موقعیت احتمالی را مدیریت کند.

چگونه برای آزمایش نوار مغز آماده شوم؟

غذا و دارو ها

از آنجایی که کافئین می تواند بر نتیجه آزمایش تاثیر گذار باشد افراد باید از مصرف این ماده در روز آزمایش خودداری کنند. بیماران می توانند دارو های خود را طبق معمول مصرف کنند مگر اینکه پزشک توصیه دیگری داشته باشد.

دیگر موارد احتیاط

موهای خود را از شب قبل یا در روز آزمایش شستشو داده اما از مصرف مواردی همچون اسپری، ژل، نرم کننده و … خودداری کنید. الکترودها با استفاده از برچسب های مخصوصی به پوست سر می چسبند. مصرف محصولات مو می تواند این اتصال را دشوار کند.

در صورتی که نیاز باشد تا بیمار در حین فرایند خواب باشد، پزشک از او درخواست می کند تا شب قبل از آزمایش به مقدار اندک خوابیده یا کاملا بیدار بماند.

در طول آزمایش EEG چه اتفاقی می افتد؟

بیماران در حین آزمایش احساس ناراحتی نداشته یا میزان آن اندک است. الکترود ها هیچ گونه احساسی را به فرد منتقل نکرده و تنها امواج مغزی را ثبت می کنند. در پایین برخی موارد قابل انتظار در نوار مغز آورده شده اند:

در این فرایند یک تکنسین دور سر را اندازه گرفته و جهت تعیین محل اتصال الکترودها پوست سر را با استفاده از ماژیکی مخصوص علامت گذاری می کند. سپس، با هدف بهبود کیفیت ثبت امواج مغز به نواحی علامت گذاری شده پمادی مخصوص اعمال می شود. پس از این مرحله، الکترود ها با استفاده از چسبی مخصوص به پوست سر متصل می شوند.

گاهی اوقات، به جای این مراحل یک کلاه پلاستیکی دارای الکترود بر سر بیمار گذاشته می شود. الکترود ها از طریق سیم ها به ابزاری وصل می شوند که امواج مغزی را تقویت کرده و آن ها را بر روی کامپیوتر ثبت می کند.

پس از قرار گیری الکترود ها فرایند ثبت نوار مغز می تواند تا 60 دقیقه به طول انجامد. در برخی شرایط نیاز است تا بیمار در حین انجام آزمایش خواب باشد. در این موارد، امکان دارد آزمایش زمان بیشتری طول بکشد. فرد در ابتدای فرایند در وضعیتی راحت قرار گرفته و چشمان خود را خواهد بست. تکنسین در زمان های متفاوتی از فرد خواهد خواست تا چشمان خود را باز یا بسته کرده، چندین محاسبه ساده انجام داده، یک پاراگراف را خوانده، یک تصویر را تماشا کرده، تنفس عمیق انجام داده یا به نوری چشمک زن نگاه کند. معمولا در حین فرایند انجام نوار مغز حرکات بدن فرد نیز به وسیله یک دوربین ثبت می شوند. مشاهده فیلم حرکات بدن به همراه گزارش نوار مغز در تشخیص و درمان بیماری فرد به پزشک کمک می کند.

آزمایش نوار مغز سیار (aEEG) امکان پایش طولانی تر فعالیت مغز را در بیرون از محیط بیمارستان یا مطب فراهم کرده و در موارد محدود استفاده می شود. این آزمایش می تواند فعالیت مغز را به مدت چندین روز ثبت کرده و احتمال ثبت فعالیت یک تشنج را افزایش دهد. با این حال، عملکرد این دستگاه در تمایز تشنج های صرعی و غیر صرعی به خوبی انواع غیر متحرک نیست.

پس از آزمایش نوار مغز

پس از اتمام آزمایش، تکنسین الکترود ها یا کلاه حاوی آن ها را از سر فرد جدا می کند. در صورت عدم دریافت داروی آرام بخش، فرد هیچ عارضه جانبی را احساس نکرده و می تواند فعالیت های عادی خود را از سر گیرد. در صورت دریافت داروی آرام بخش، از بین رفتن اثرات دارو می تواند مدتی طول بکشد. در این موارد، فرد باید با یکی از دوستان یا آشنایان خود هماهنگ کند تا او را به خانه برساند. پس از بازگشت به خانه باید استراحت کرده و از رانندگی اجتناب کرد.

تفسیر آزمایش نوار مغز

تفسیر نتایج نوار مغز بر عهده پزشک متخصص مغز و اعصاب است. متخصص مغز و اعصاب پزشکی است که در تشخیص و درمان اختلالات سیستم عصبی بدن تخصص دارد. پزشک یک روز را مشخص می کند تا درباره نتایج آزمایش با بیمار صحبت کند.

فعالیت الکتریکی مغز به صورت الگویی از امواج در آزمایش نوار مغز پدیدار می شود. سطوح مختلف هوشیاری همچون خواب و بیداری، محدوده های فرکانسی خاصی دارند که مقادیر طبیعی در نظر گرفته می شوند. برای مثال، الگو های امواج در هنگام بیداری نسبت به هنگام خواب سریع تر حرکت می کنند. نوار مغز، طبیعی بودن فرکانس الگو یا امواج را نشان خواهد داد. فعالیت طبیعی معمولا به معنای عدم وجود اختلال در عملکرد مغز است.

نتایج غیر طبیعی نوار مغز می توانند ناشی از موارد زیر باشند:

✔ صرع یا دیگر اختلالات تشنجی

✔ خونریزی غیر طبیعی یا هموراژی

✔ اختلال خواب

✔ آنسفالیت (تورم مغز)

✔ تومور

مرگ بافتی ناشی از انسداد جریان خون

✔ میگرن

✔ مصرف الکل یا دارو

✔ آسیب سرپ

در میان گذاشتن نتایج آزمایش با پزشک خود بسیار اهمیت دارد. قبل از مرور نتایج، نوشتن سوالات خود می تواند مفید باشد. در صورت ندانستن هر بخش از نتایج نوار مغز باید از پزشک خود سوال پرسید.

0
علت زانو درد در زنان جوان

علت زانو درد در زنان و مردان جوان چیست؟ (+درمان)

علائم سندروم درد پاتلوفمورال

اصلی‌ترین علائم سندروم پاتلوفمورال ( زانوی دونده ) به شرح زیر است:

شما ممکن است در جلوی زانو و اطراف و پشت کشکک زانویتان احساس درد کنید. این درد می‌تواند بسیار شدید باشد و با فعالیت‌های روزمره‌ای مثل بالارفتن و پایین آمدن از پله افزایش یابد. هم‌چنین ممکن است درد خفیفی را طولانی مدت احساس کنید؛ مثل زمانی‌که برای مدت بسیار طولانی نشسته‌اید. این درد معمولا زانو‌زدن و چمباتمه‌زدن را برا‌یتان بسیار مشکل می‌کند. هم‌چنین در اغلب اوقات درد زانو با دویدن تشدید می‌شود. پس به‌طور معمول این درد هنگام ورزش‌کردن یا بعد از آن به سراغتان می‌آید.

تغییراتی که در سطح غضروف ایجاد می‌شود، می‌تواند باعث به‌‌وجود‌آمدن حس ساییدگی یا خراشیدگی در عضلات کشکک زانو شود که ممکن است به هنگام خم‌شدن یا صاف‌کردن زانو صدای آن را بشنوید. کریپتوس ( صدا دادن زانو ) معمولا با درد همراه نیست.

علت زانو درد در جوانی

همه دلایل سندروم درد پتلوفمورال هنوز به‌طور کامل مشخص نشده‌است ولی این‌طور به‌نظر می‌رسد که دلایل آن ترکیبی از چند عامل مختلف است. بعضی از عواملی که می‌توانند منجر به این بیماری شوتد به شرح زیر است:

  • ضعف یا نداشتن تعادل در عضلات ران یا نشیمنگاه از مهمترین علت زانو درد در زنان جوان و مردان جوان است.
  • گرفتگی عضلات همسترینگ (عضلات پشت ران‌ها) یکی دیگر از علت زانو درد در مردان و زنان جوان است.
  • رباط‌های کوتاه اطراف کشکک زانو نیز می تواند منجر به زانو درد در جوانی شود.

مشکلات تحمل وزن، هماهنگی پاها و نداشتن تعادل در عضلات اطراف زانو می‌تواند فشار بسیار زیادی را بر کشکک زانو و غضروف بین مفاصلتان وارد کند. برای این‌که بفهمید چرا این اتفاق می‌افتد، بهتر است کمی در مورد نحوه حرکت مفصل زانو بدانید.

ساختار زانو

کشکک زانو (پتلا) در قسمت جلویِ انتهای پایینی استخوان ران (فمور) در شیاری قرار گرفته ‌است. زمانیکه خم می‌شوید یا زانویتان را صاف می‌کنید، این استخوان به‌گونه‌ای شکل گرفته ‌است که در مرکز این شیار بالا و پایین برود.

اگر عضلات و رباط‌های اطراف زانو باعث خارج‌شدن کشکک زانو از مرکز شیار شوند، می‌توانند به غضروفی که دو طرف شیار را پوشش می‌دهد و هم‌چنین به غضروف ناحیه‌ کوچکی در پشت کشکک زانو فشار زیادی وارد کنند.

این فشار می‌تواند منجر به تغییراتی در ناحیه‌ کوچکی از غضروفی شود که کشکک زانو و استخوان ران (فمور) را به یکدیگر متصل می‌کند. این فرآیند در نهایت به درد زانو در جوانی منجر می‌شود.

تشخیص علت زانو درد در جوانی

تشخیص سندروم درد پتلوفمورال بسیار آسان است. پزشک بر اساس موارد زیر این بیماری را تشخیص می‌دهد:

  • علائمی که در شما مشاهده می‌کند.
  • بررسی فیزیکی زانویتان

با این کار متوجه هرگونه تغییر در پشت کشکک زانو می‌شود که می‌تواند دلیل بروز علائم‌ باشد. ممکن است پزشک از شما بخواهد عضلات رانتان (کوادریسپ یا عضلات چهار سر ران) را منقبض کنید، در حالیکه آن عضلات کشکک زانوی‌تان را پایین نگه داشته‌است. این کار باعث ایجاد دوباره درد می‌شود. در بعضی مواقع، افزایش مایع در بین مفاصل باعث تورم می‌شود، بنابراین پزشک‌ به بررسی این موضوع هم می‌پردازد.

آزمایش خون به تشخیص سندروم درد پتلوفمورال کمکی نمی‌کند ولی ممکن است برای جلوگیری از مشکلات جدی‌تر مفید باشد. هم‌چنین عکسبرداری ایکس-ری (X-ray) هم نقشی در تشخیص این بیماری ندارد زیرا عضروف در آن‌ها نمایش داده‌نمی‌شود. اگر زانوی‌تان  آسیب دیده‌باشد، پزشک ممکن است عکس‌برداری اِم آر آی (MRI) را پیشنهاد دهد.

درمان زانو درد در افراد جوان

در بعضی مواقع سندروم درد پاتلوفمورال بدون هیچ درمانی بهبود می‌یابد ولی ممکن است علائم این بیماری تا چند سال در شما مشاهده شود. البته داروهای مسکن‌ و فیزیوتراپی می‌توانند دردتان را کاهش دهند.

مسکن‌های ساده (آنالژزیک) مثل پاراستامول می‌تواند به کاهش درد کمک کنند. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) مثل ایبوپروفن نسبت به پاراستامول مزیت بیشتری ندارند و ممکن است مصرف آن‌ها عوارض جانبی بیشتری به‌همراه داشته‌باشد.

بسیار مهم است که برای جلوگیری از فشارآمدن به مفاصل زانو، عضلات ران‌تان (کوادریسپ) را قوی و متعادل کنید. پزشک‌ ممکن است حرکات ورزشی را پیشنهاد کند و یا از شما بخواهد یک فیزیوتراپیست را ببینید. زیرا او می‌تواند در صورت لزوم حرکات ورزشی دیگری برایتان تجویز کند. فیزیوتراپیست‌ زانوی‌تان را بررسی می‌کند، متوجه ریشه درد می‌شود و تصمیم می‌گیرد که کدام حرکت ورزشی، مناسب‌ترین گزینه برای مشکل شماست. آن‌ها هم‌چنین مطمئن می‌شوند که این حرکات را به‌درستی و با رعایت ایمنی انجام می‌دهید.

انجام حرکات ورزشی ممکن است حداقل 12 هفته طول بکشد. این حرکات باید چند بار در روز به‌مدت 30 دقیقه انجام شوند. ممکن است تا کامل‌نشدن این فرآیند، نامتعادلی یا ضعف عضلات بهبود نیابد و درد پس از گذشت مدت زمانی به‌طور کامل از بین برود.

0
بیهوشی عمومی

با عوارض کوتاه مدت و بلند مدت داروی بیهوشی آشنا شوید

عوارض کوتاه مدت بیهوشی عمومی

اکثر عوارض داروی بیهوشی بلافاصله پس از عمل رخ می‌دهند و بلند مدت نیستند. وقتی عمل جراحی به اتمام برسد و اثر داروهای بیهوشی از بین برود، بیمار به آرامی در اتاق عمل یا اتاق ریکاوری به هوش می‌آید. احتمال دارد بیمار کمی حس گیجی یا سستی داشته باشد.

همچنین بیمار ممکن است برخی از این عوارض را تجربه کند:

این یک عارضه جانبی شایع است که اغلب بلافاصله پس از عمل رخ می‌دهد اما در برخی افراد یک یا دو روز ادامه دارد. داروهای ضد تهوع می‌توانند کمک کننده باشند.

ممکن است وقتی فرد به هوش می‌آید حس خشکی دهان داشته باشد. اگر حالت تهوع نداشته باشد، نوشیدن کمی آب می‌تواند به خشکی دهان کمک کند.

لوله‌ای که در طول عمل برای تنفس در گلو قرار می‌گیرد، می‌تواند پس از عمل باعث درد گلو شود.

در طول بیهوشی عمومی، دمای بدن افت می‌کند. پزشکان و پرستاران اطمینان حاصل می‌کنند که دمای بدن بیمار بیش از حد افت نکند اما پس از بیهوشی ممکن است فرد با حس سرما یا لرزش به هوش بیاید. این لرزش ممکن است چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

پس از به هوش آمدن، ممکن است بیمار حس گیجی، خواب آلودگی، یا گنگی داشته باشد. این حس معمولاً تنها چند ساعت دوام دارد اما برای برخی افراد، به ویژه افراد مسن‌تر، گیجی ممکن است روزها یا هفته‌ها طول بکشد.

داروهایی که برای شل کردن عضلات در طول جراحی استفاده شده‌اند می‌تواند باعث دردناک شدن عضلات بعد از عمل شوند.

داروهای مخدر که در هنگام عمل یا بعد از آن به کار می‌روند ممکن است باعث حس خارش شوند. خارش یک عارضه جانبی شایع برای این دسته از داروها است.

ممکن است برای مدت کوتاهی پس از بیهوشی، فرد در دفع ادرار مشکل داشته باشد.

ممکن است بیمار در هنگام ایستادن حس گیجی داشته باشد. نوشیدن مایعات فراوان می‌تواند کمک کننده باشد.

عوارض بلند مدت بیهوشی عمومی در سالمندان

بسیاری از افراد هیچ گونه عوارض جانبی بلندمدتی را تجربه نمی‌کنند. اما افراد مسن‌تر ممکن است عوارضی را تجربه کنند که بیشتر از چند روز ادامه یابند. این عوارض شامل موارد زیر هستند:

برخی افراد ممکن است حس گیجی و حواس پرتی داشته باشند یا دچار اختلال حافظه شوند. این گیجی ممکن است به طور متناوب ظاهر شود اما معمولاً پس از یک هفته از بین می‌رود.

برخی افراد ممکن است مشکلات حافظه یا دیگر مشکلات شناختی را پس از عمل تجربه کنند. اما احتمال اینکه این مشکل ناشی از بیهوشی باشد کم است. به نظر می‌رسد که ناشی از خود عمل جراحی باشد.

طبق برخی تحقیقات، افراد بالای سن 60 سال بیشتر به این اختلالات شناختی دچار می‌شوند. همچنین مشکلات زیر به اختلالات عملکرد شناختی کمک می‌کنند:

  • سکته مغزی
  • بیماری قلبی
  • بیماری ریوی
  • آلزایمر
  • پارکینسون

بی حسی نخاعی ( اسپاینال ) چگونه انجام می شود؟ [+ عوارض]

بی حسی نخاعی می‌تواند برای بیشتر عمل‌های کمر به پایین استفاده شود. در این حالت از یک سوزن ظریف برای تزریق در میان بخش پایینی کمر استفاده می‌شود و بدین ترتیب بی حسی موضعی به درون مایع اطراف مجرای ستون فقرات تزریق می‌شود.

چه عواملی ریسک عوارض داروی بیهوشی را بالا می‌برند؟

به طور کلی بیهوشی عمومی بسیار بی‌خطر است. این خود عمل جراحی است که می‌تواند شما را در معرض خطر قرار دهد. اما افراد مسن و افرادی که عمل جراحی طولانی دارند، ریسک بالاتری برای عوارض داروی بیهوشی و مشکلات احتمالی دارند.

اگر یکی از این مشکلات را دارید، حتماً با پزشک خود مطرح کنید چون این مشکلات می‌توانند در طول یا پس از عمل جراحی مشکل ساز شوند:

  • بیماری قلبی
  • بیماری ریوی
  • بیماری کلیوی
  • حساسیت دارویی
  • آپنه خواب
  • تشنج
  • چاقی
  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • سابقه واکنش بد به بیهوشی

همچنین در صورت:

  • سیگار کشیدن
  • مصرف بالای الکل
  • مصرف داروهای رقیق کننده خون

به پزشک اطلاع دهید.

آیا امکان به هوش آمدن در طول جراحی وجود دارد؟

بسیار به ندرت اتفاق می افتد که بیمار در طول جراحی هوشیار باشد. برخی کارشناسان تخمین می‌زنند که از هر هزار نفر، یک نفر هوشیاری خود را در طول عمل به دست می‌آورد اما نمی‌تواند حرکت کند، صحبت کند یا به پزشک اطلاع دهد. برخی منابع دیگر عقیده دارند که این موارد بسیار نادرتر است و از هر 15 هزار نفر، یک نفر، یا از هر 23 هزار نفر یک نفر دچار این مشکل می‌شود.

وقتی این اتفاق رخ می‌دهد، فرد معمولاً هیچ دردی حس نمی‌کند. اما هوشیاری در طول عمل می‌تواند بسیار اضطراب‌آور بوده و مشکلات روانی بلندمدتی را در فرد ایجاد کند که شبیه به اختلال اضطرابی پس از  حادثه است. اگر در طول بیهوشی عمومی، هوشیاری را تجربه کردید، بهتر است که پس از عمل با یک روانشناس یا مشاور در این مورد صحبت کنید.

چرا بیهوشی عمومی به دیگر روش‌ها برتری دارد؟

در طول عمل جراحی به احتمال زیاد نمی‌خواهید بدانید که چه اتفاقی رخ می‌دهد. بسته به نوع جراحی، بیهوشی ممکن است به روش‌های مختلفی صورت گیرد. پزشک ممکن است در موارد زیر بیهوشی عمومی را تجویز کند:

  • جراحی طولانی باشد.
  • جراحی منجر به خونریزی شود.
  • جراحی بر تنفس شما تاثیر بگذارد.

بیهوشی عمومی اساساً  یک کمای مصنوعی است. پزشک برای بیهوش کردن شما دارو تزریق می‌کند تا در طول جراحی حرکت نکنید یا دردی را حس نکنید.

برخی جراحی‌ها با روش‌های زیر انجام می‌شوند:

  • بی حسی موضعی، مثلاً برای بخیه زدن دست
  • آرام بخش مثلاً برای کولونسکوپی
  • بی حسی ناحیه‌ای مثل بی حسی اپیدورال برای زایمان

همه چیز درباره زایمان طبیعی با اپیدورال

بی‌حسی اپیدورال یکی از رایج‌ترین شیوه‌های کاهش درد در طی زایمان است. زنان بیش از هر روش کاهش درد دیگری خواستار این روش هستند. بیش از 5% زنان در طی زایمان در بیمارستان‌ها، تحت این نوع بی‌حسی قرار می گیرند.

در هنگام برنامه ریزی برای عمل، پزشک گزینه‌های پیش رو را برای شما شرح می‌دهد. هر سوالی که در مورد نوع بیهوشی و دلیل استفاده از آن را دارید با پزشک خود مطرح کنید.

بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی مهراد

0
معاینه گلو و حنجره

از کجا بفهمیم سرطان گلو داریم؟

سرطان حلق در قسمتی از گلو ایجاد می‌شود که پشت دهان و حفره بینی است. حنجره یک ساختار لوله‌ای شکل است که در بالای نای قرار دارد. سرطان حنجره این قسمت از گلو را درگیر می‌کند.

سرطان گلو زیاد شایع نیست. طبق آمار موسسه ملّی سرطان، سرطان حلق و سرطان دهان سه درصد کل سرطان‌ها را تشکیل می‌دهند. سرطان حنجره هم 0.7 درصد کل سرطان‌ها را در برمی‌گیرد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد علائم، نشانه‌ها و عوامل سرطان گلو، ادامه این مقاله را مطالعه کنید.

سرطان گلو چه علائمی دارد؟

نشانه‌های اولیه سرطان گلو، بسته به جایی از گلو که درگیر شده متفاوت هستند. اما برخی نشانه‌های کلی از این قرار هستند:

این یکی از شایع‌ترین علائم سرطان گلو است.

برخی از افراد ممکن است در هنگام بلع غذا حس سوزش یا درد در گلو داشته باشند. همچنین ممکن است حس کنند که غذا در گلوی آنها گیر کرده است.

صدای شخص ممکن است آهسته‌تر یا گرفته‌تر شود. همچنین ممکن است فرد در تلفظ برخی کلمات مشکل پیدا کند یا بریده بریده حرف بزند.

این می‌تواند نشانه ورم یک غده لنفاوی باشد. ورم یک یا دو غده لنفاوی یک نشانه شایع سرطان گلو و دیگر سرطان‌های سر و گردن است.

این نشانه می‌تواند ناشی از دشواری در بلع غذا باشد.

 

فردی که سرطان گلو دارد ممکن است موارد زیر را تجربه کند:

  • مشکل در تکان دادن زبان
  • مشکل در باز کردن دهان
  • لکه‌های سفید مقاوم روی زبان یا کناره دهان
  • سرفه مداوم که ممکن است با خون همراه باشد.
  • خون ریزی از بینی
  • سردرد

احتمال دارد که فرد علائم سرطان گلو را با علایم بیماری‌های دیگر اشتباه بگیرد. بنابراین اگر فرد علائمی مشاهده کرد که از بین نمی‌روند، باید به پزشک مراجعه کند.

علت سرطان گلو چیست؟

هرچند هر فردی ممکن است به سرطان خلق و حنجره مبتلا شود، برخی عوامل می‌توانند ریسک این بیماری ها را افزایش دهند. برخی از مهم‌ترین ریسک فاکتورها شامل موارد زیر هستند:

  • ویروس پاپیلومای انسانی
  • استعمال فراورده‌های تنباکو
  • مصرف بیش از حد الکل

هر آنچه که باید درباره انواع تبخال پوستی بدانید!

برخی دیگر از ریسک فاکتورها شامل موارد زیر هستند:

  • سن بالای 65 سال
  • مذکر بودن
  • نژاد آسیایی
  • تغذیه نامناسب، به ویژه مصرف ناکافی میوه و سبزیجات و مصرف بیش از حد گوشتهای فرآوری شده
  • بهداشت نامناسب دهان و دندان
  • قرارگرفتن در معرض آزبست یا گرد ذغال
  • داشتن سندروم پلامر وینسون
  • داشتن برخی سندروم‌های ژنتیکی
  • قرارگرفتن در معرض ویروس اپشتین-بار

سرطان گلو چگونه تشخیص داده میشود؟

پزشک در هنگام معاینه در مورد علائم و سابقه بیماری از بیمار سؤال می‌کند. اگر فرد علائمی مانند گلودرد، گرفتگی صدا و سرفه مزمن بدون علائم بهبودی دارد، پزشک ممکن است به سرطان گلو مشکوک شود.

برای اطمینان، پزشک لارنگوسکوپی مستقیم یا غیرمستقیم را انجام می‌دهد یا شما را به متخصص ارجاع می‌دهد. لارنگوسکوپی دید بهتری از گلو به پزشک می‌دهد. اگر این آزمایش ناهنجاری‌هایی را نشان داد، پزشک ممکن است از گلو نمونه‌برداری کند و روی آن آزمایش سرطان انجام دهد.

پزشک ممکن است یکی از نمونه‌برداری‌های زیر را تجویز کند:

در این روش، پزشک یک بریدگی ایجاد می‌کند و کمی از بافت را برمی‌دارد. این نوع نمونه‌برداری در اتاق عمل و با بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

در این حالت، پزشک یک سوزن نازک را مستقیماً وارد تومور می‌کند و نمونه‌برداری را انجام می‌دهد.

برای برداشتن نمونه‌ای از بافت از طریق آندوسکوپی، پزشک یک لوله بلند و نازک را از طریق دهان، بینی یا برش در گلو وارد می‌کند.

مراحل پیشرفت سرطان گلو

اگر پزشک در گلوی فرد سلول‌های سرطانی پیدا کند، آزمایش‌های دیگری انجام می‌دهد تا استیج یا میزان پیشرفتگی سرطان را مشخص کند. این استیج ها از صفر تا چهار هستند:

تومور تنها در روی لایه بیرونی سلول های ناحیه درگیر قرار دارد.

اندازه تومور کوچکتر از دو سانتیمتر است و گسترش نیافته است.

تومور بین دو تا چهار سانتیمتر است و ممکن است به نواحی مجاور گسترش یافته باشد.

تومور بزرگتر از چهار سانتیمتر است و به نواحی دیگر گلو یا یک غده لنفاوی گسترش یافته است.

تومور به غده‌های لنفاوی یا اعضای دور از گلو گسترش یافته است.

آزمایشات تصویربرداری سرطان گلو

 پزشک می‌تواند با استفاده از آزمایشات مختلف، استیج یا مرحله بیماری را مشخص کند. آزمایشات تصویربرداری برای قفسه سینه، سر و گردن می‌توانند تصویر بهتری از پیشرفت بیماری را ارائه دهند. این آزمایشات می‌توانند شامل موارد زیر شوند:

این آزمایش با استفاده از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی، تصاویر دقیقی از درون گلو را تهیه می‌کند. آزمایش ام آر آی به دنبال تومور می‌گردد و تعیین می‌کند که آیا سرطان به دیگر اعضای بدن گسترش یافته است یا خیر.

برای آزمایش ام ‌آر ‌آی، فرد در داخل یک استوانه باریک دراز می‌کشد و دستگاه، تصویربرداری را انجام می‌دهد. مدت زمان آزمایش متفاوت است اما معمولاً بیشتر از یک ساعت طول نمی‌کشد.

در پت‌اسکن یا برش‌نگاری با گسیل پوزیترون، یک نوع رنگ رادیواکتیو درون خون تزریق می‌شود. سپس تصاویری از نواحی رادیواکتیو در بدن فرد تهیه می‌شوند. این نوع از تصویربرداری در سرطان‌های پیشرفته استفاده می‌شوند.

این تست با استفاده از اشعه ایکس یک تصویر مقطعی از بدن فرد ارائه می‌دهد. سی‌تی‌اسکن همچنین تصاویری از اعضا و بافتهای نرم هم ارائه می‌دهد.

این اسکن به پزشک امکان می‌دهد تا اندازه تومور را تعیین کند. همچنین پزشک با استفاده از تصاویر سی‎تی‎اسکن تعیین می‌کند که آیا تومور به اعضای دیگر مانند غدد لنفاوی یا ریه گسترش یافته‌اند یا خیر.

اگر پزشک مشکوک به گسترش سرطان به ریه باشد، تصویربرداری اشعه ایکس از سینه انجام می‌دهد تا هرگونه ناهنجاری مشخص شود.

درمان سرطان گلو به چه صورت است؟

در طول درمان سرطان گلو ، بیمار تحت نظر چندین متخصص قرار می‌گیرد، از جمله:

  • سرطان شناس یا آنکولوژیست، که عمل‌هایی مانند برداشتن تومور را انجام می‌دهد.
  • متخصص رادیوتراپی، که با استفاده از پرتودرمانی سرطان را درمان می‌کند.
  • پاتولوژیست، که نمونه‌های گرفته شده در نمونه‌برداری را آزمایش می‌کند.

اگر فرد نمونه‌برداری یا عمل جراحی داشته باشد، باید تحت نظر متخصص بیهوشی قرار بگیرد که او را بیهوش می‌کند و در طول عمل، شرایط او را تحت نظر قرار می‌دهد.

گزینه‌های درمان سرطان گلو شامل عمل جراحی، پرتودرمانی و شیمی‎درمانی هستند. درمان تجویزی پزشک به شدت بیماری و دیگر عوامل بستگی دارد.

عمل جراحی سرطان گلو

اگر تومور گلو کوچک باشد، پزشک با جراحی آن را بر می‌دارد. این عمل در بیمارستان و تحت بی‌حسی انجام می‌شود. پزشک ممکن است یکی از این عمل‌های جراحی را پیشنهاد دهد:

در این روش، با استفاده از یک اندوسکوپ (یک لوله بلند نازک که سر آن یک دوربین و لامپ قرار دارد)، لیزر یا ابزارهای جراحی وارد گلو می‌شوند. این روش برای سرطان‌های استیج پایین است.

در این روش تمامی یا بخشی از تارهای صوتی برداشته می‌شوند.

در این روش تمامی یا بخشی از حنجره برداشته می‌شود که بستگی به شدت سرطان دارد. برخی افراد یاد می‌گیرند که بدون حنجره صحبت کنند.

در این روش بخشی از گلو برداشته می‌شود.

اگر سرطان گلو به گردن گسترش یافته باشد، برخی از غده‌های لنفاوی برداشته می‌شوند.

پرتودرمانی سرطان گلو

پس از برداشتن تومور، پزشک ممکن است پرتودرمانی را تجویز کند. در پرتودرمانی، با استفاده از اشعه‌های انرژی بالا، سلول‌های بدخیم سرطانی تخریب می‌شوند. در این روش هر سلولی که از تومور باقی مانده باشد مورد هدف قرار می‌گیرد. انواع مختلف پرتودرمانی شامل موارد زیر می‌شوند:

در هر دو نوع درمان، اشعه‌ها بر اساس شکل تومور تنظیم می‌شوند. این معمول‌ترین نوع پرتودرمانی برای سرطان حنجره و حلق است.

در این روش دانه‌های حاوی ماده رادیواکتیو مستقیماً درون تومور یا نزدیک آن قرار می‌گیرند. با اینکه این نوع پرتودرمانی می‌تواند برای سرطان حلق و حنجره استفاده شود، کاربرد آن نادر است.

برای تومورهای بزرگ یا تومورهایی که به غدد لنفاوی یا دیگر بافتها و اعضا گسترش یافته‌اند، پزشک ممکن است شیمی‌درمانی را به همراه پرتودرمانی تجویز کند. شیمی‌درمانی با استفاده از دارو، سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد و سرعت رشد آنها را کم می‌کند.

0
فتق در کودکان

انواع فتق نوزادان (اینگوینال و آمبلیکال) چگونه درمان می شوند؟

انواع فتق نوزادان

فتق زمانی رخ می‌دهد که بخشی از روده از یک نقطه ضعیف در ماهیچه‌های شکمی بیرون می زند. فتق در نوزادان و کودکان معمولاً در یکی از این دو ناحیه زیر رخ می‌دهد:

  • کشاله ران، که به آن فتق اینگوینال (Inguinal) می گویند.
  • دور ناف، که به آن فتق آمبلیکال (Umbilical) می گویند.

علت فتق در نوزادان

یک نوزاد می‌تواند در اولین ماه های تولد به دلیل ضعیف بودن ماهیچه‌های شکمی دچار فتق شود. دلایل بروز فتق شکمی ( فتق دور ناف ) و کشاله‌ ران کمی با هم تفاوت دارند.

علت فتق کشاله ران در نوزادان

تمامی جنین‌ها قبل از تولد، قسمتی در بدن خود دارند که کانال اینگوینال نام دارد، این کانال از شکم به آلت تناسلی می‌رسد. در پسران، این کانال باعث می‌شود که بیضه‌ها از شکم به سمت کیسه بیضه حرکت کنند. معمولاً پس از تولد، این کانال در پسران بسته می‌شود اما در برخی موارد، کانال به طور کامل بسته نمی‌شود. گاهی یک گره از روده می‌تواند از طریق یک نقطه ضعیف در دیواره شکم به کانال اینگوینال وارد شود این امر باعث فتق کشاله‌ ران می‌شود. اکثر فتق‌های اینگوینال در پسران رخ می‌دهند.

علت فتق ناف در نوزادان

در زمان جنینی، یک شکاف کوچک در ماهیچه شکمی جنین وجود دارد که پس از تولد، این شکاف بسته می‌شود. اما گاهی اوقات، این ماهیچه به طور کامل بسته نمی‌شود و یک شکاف کوچک باقی می‌ماند. سپس یک گره از روده می‌تواند وارد این شکاف شود و باعث ایجاد فتق شکمی شود.

ریسک فتق در کدام کودکان بالاتر است؟

فتق اغلب در کودکانی رخ می‌دهد که یک یا چند مورد از ریسک فاکتورهای زیر را داشته باشند:

  • تولد زودتر از موعد یا نارس
  • سابقه فتق در یکی از والدین یا خواهر و برادرها
  • داشتن فیبروز کیستیک
  • دیسپلازی رشدی مفصل ران، که یک مشکل مادرزادی است.
  • ماندن بیضه در شکم در نوزادان پسر. این یعنی بیضه‌ها پس از تولد وارد کیسه بیضه نشده‌اند.
  • مشکلات در اعضای تناسلی یا ادراری

فتق اینگوینال (کشاله ران) بیشتر در کودکانی رخ می‌دهد که:

  • سابقه خانوادگی فتق کشاله‌ای دارند.
  • مشکلات دیگری در اعضای تناسلی یا ادراری دارند.

این نوع از فتق بیشتر در کشاله ران چپ دیده می‌شود تا راست، اما می‌تواند در هر دو طرف رخ دهد.

فتق دور ناف بیشتر در کودکانی رخ می‌دهد که:

  • آفریقایی-آمریکایی هستند.
  • به طور نارس متولد شده‌اند.

علائم فتق در نوزادان

فتق بیشتر در نوزادان تازه متولد شده رخ می‌دهد. اما ممکن است چند هفته یا چند ماه بعد از تولد هم رخ دهد.

  • فتق کشاله‌ای به شکل بیرون‌زدگی یا ورم در کشاله روی کیسه بیضه‌ها دیده می‌شود.
  • فتق شکمی به شکل ورم یا بیرون زدگی در ناحیه ناف دیده می‌شود.

در هر دو حالت، زمانی که نوزاد گریه یا سرفه می‌کند یا برای دفع زور میزند، بیرون‌زدگی بیشتر مشخص می‌شود.  زمانی که نوزاد در حال استراحت است برآمدگی ممکن است کوچکتر شود یا از بین برود.

اگر زمانی که نوزاد آرام و در حال خواب است، پزشک کمی روی این برآمدگی فشار دهد، کوچک‌تر می‌شود یا اینکه به داخل شکم می‌رود.

در برخی موارد، فتق را نمی‌توان به داخل شکم بازگرداند، در این صورت گره روده ممکن است در نقطه ضعیف ماهیچه شکمی گیر کرده باشد. در این حالت، علائم می‌توانند شامل موراد زیر شوند:

  • شکم بادکرده و گرد
  • درد و حساس بودن شکم
  • استفراغ
  • بیقراری
  • قرمزی یا تغییر رنگ در نزدیک فتق
  • تب

اگر روده‌ای که گیر کرده درمان نشود، ممکن است جریان خون در آن قسمت متوقف شود. این یک مورد اورژانسی پزشکی است.

علائم فتق ممکن است شبیه به دیگر مشکلات جسمی باشند. همیشه برای تشخیص قطعی، به پزشک مراجعه کنید.

نحوه تشخیص فتق در کودکان

برای تشخیص فتق در کودک، پزشک باید او را معاینه کند. او باید چک کند که آیا فتق را می‌توان با فشار آرام به درون شکم بازگرداند یا خیر. این حالت را  فتق کاهش‌پذیر می‌نامند. ممکن است پزشک برای معاینه دقیق‌تر روده، رادیولوژی یا سونوگرافی تجویز کند. این حالت بیشتر زمانی رخ می‌دهد که نتوان فتق را با فشار ملایم به درون شکم بازگرداند.

درمان فتق در کودکان

درمان بستگی به علائم، سن و سلامت عمومی کودک دارد. همچنین به این بستگی دارد که وضعیت تا چه حد وخیم است.

درمان فتق کشاله ران در کودکان

برای درمان فتق کشاله‌ای به جراحی نیاز است. در بسیاری از موارد، جراحی بلافاصله پس از تشخیص فتق انجام می‌شود. به این دلیل که ممکن است روده در کانال اینگوینال گیر کند. در این صورت، ممکن است جریان خون در روده قطع شود و روده آسیب ببیند.

در طول جراحی فتق، کودک بیهوش می‌شود. یک برش کوچک روی ناحیه فتق ایجاد می‌شود. گره روده به شکم بازگردانده می‌شود. سپس ماهیچه‌ها بخیه زده می‌شوند. گاهی اوقات از یک تور جراحی استفاده می‌شود که باعث قوی شدن ناحیه بخیه زده شده می‌شود.

کودکانی که جراحی فتق داشته‌اند معمولاً در همان روز مرخص می‌شوند.

درمان فتق نافی در کودکان

در بسیاری موارد، وقتی کودک به یک سالگی برسد فتق شکمی خود به خود بهبود می‌یابد. زمانی که کودک به پنج سالگی برسد، تقریباً تمامی فتق‌های شکمی بدون جراحی بسته می‌شوند. به همین دلیل، برای زمان جراحی گزینه‌های مختلفی وجود دارد. در اکثر موارد، در شرایط زیر جراحی برای درمان فتق دور نافی پیشنهاد می‌شود:

  • وقتی فتق نافی با افزایش سن بزرگتر شود.
  • وقتی فتق با فشار ملایم به شکم بازنگردد.
  • وقتی فتق دور ناف تا بعد از سه سالگی از بین نرفته باشد.

همیشه برای انتخاب بهترین گزینه درمانی، با پزشک مشورت کنید.

در طول جراحی فتق شکمی، کودک بیهوش می‌شود. یک بریدگی کوچک در ناف ایجاد می‌شود. سپس ماهیچه‌ها به هم بخیه می‌شوند. گاهی اوقات یک تور پزشکی استفاده می‌شود که باعث تقویت ناحیه‌ای می‌شود که در آن بخیه زده شده است.

کودکانی که جراحی فتق شکمی داشته‌اند می‌توانند همان روز مرخص شوند.

عوارض فتق برای کودکان

گاهی اوقات، گره روده که از فتق بیرون زده است ممکن است گیر کند. در این صورت دیگر کاهش پذیر نیست. این یعنی گره روده را نمی‌توان به داخل شکم بازگرداند. این نوع فتق اگر درمان نشود می‌تواند مانع گردش خون در آن قسمت از روده شود که یک حالت اورژانسی را ایجاد می‌کند.  

0
تست اکوکاردیوگرافی

انواع اکوکاردیوگرافی قلب چگونه انجام می شوند؟

همچنین اکو می‌تواند نشان دهد به دلیل جریان خون ضعیف یا آسیب‌های ناشی از سکته، کدام ماهیچه‌های قلب به خوبی منقبض نمی‌شوند. نوعی از اکو با نام فراصوت داپلر جریان خون در حفره‌ها و دریچه‌های قلب را نشان می‌دهد.

اکو می‌تواند وجود لخته خون در قلب، تجمع مایع در پریکارد (کیسه دور قلب) و مشکلات مربوط به آئورت را نشان دهد. آئورت رگ اصلی قلب است که خون سرشار از اکسیژن را از قلب به  بقیه اعضای بدن می‌رساند. همچنین پزشکان از اکو برای شناسایی مشکلات قلبی در نوزادان و کودکان استفاده می‌کنند.

چه زمان اکوکاردیوگرافی انجام می شود؟

اگر نشانه‌ها یا علائم مشکلات قلبی را داشته باشید، پزشک ممکن است اکوکاردیوگرافی (اکو) را تجویز کند. 

به عنوان مثال، تنگی نفس یا ورم در پاها می‌توانند نشانه نارسایی قلبی باشند. نارسایی قلبی به معنای این است که قلب نمی‌تواند خون سرشار از اکسیژن را پمپاژ کند تا بدن به عملکرد نرمال خود ادامه دهد. اکو می‌تواند نشان دهد قلب شما به چه میزان می‌تواند خون را پمپاژ کند.

همچنین اکو به پزشک کمک می‌کند صداهای غیرطبیعی در قلب مانند سوفل قلبی را شناسایی کند. سوفل قلب صداهای اضافی یا غیرعادی هستند که قلب در طول ضربان تولید می‌کند. برخی سوفل‌ها بی ضرر هستند اما برخی دیگر هم می‌توانند نشانه مشکلات قلبی باشند.

اکو برای شناسایی مشکلات زیر به کار می‌رود:

بزرگ شدن قلب می‌تواند ناشی از فشار خون بالا، نشتی دریچه قلب یا نارسایی قلبی باشد. همچنین اکو می‌تواند ضخیم شدن بطن‌ها (حفره‌های پایینی قلب) را هم نشان دهد. افزایش ضخامت می‌تواند به دلیل فشار خون بالا، بیماری دریچه‌های قلبی، یا نقص‌های مادرزادی قلبی باشد.

آسیب ناشی از حمله قلبی می‌تواند منجر به ضعیف شدن قسمت‌هایی از ماهیچه قلب شود. این مشکل به این معنا است که ناحیه مورد نظر نمی‌تواند خون کافی دریافت کند که نشانه بیماری عروق قلبی است.

اکو می‌تواند نشان دهد که آیا دریچه‌های قلب مشکلی در باز و بسته شدن کامل دارند یا خیر.

اکو می‌تواند نقص‌های مادرزادی مانند سوراخ در قلب را نشان دهد. اکو در نوزادان و کودکان برای شناسایی این مشکلات مادرزادی به کار می‌رود.

اگر فردی سکته کرده باشد، می‌توان با استفاده از اکو، لخته خون یا تومورهایی که باعث سکته شده‌اند را مشاهده کرد.

ممکن است پزشک برای مشاهده واکنش قلب به درمان، مثلاً درمان نارسایی قلبی، اکو تجویز کند.

انواع اکو قلب

اکوکاردیوگرافی انواع مختلفی دارد که همگی با استفاده از امواج صوتی، تصاویر متحرک از قلب ارائه می‌دهند. فناوری به کار رفته در اکوکاردیوگرافی همان فناوری است که پزشکان برای سونوگرافی بارداری استفاده می‌کنند تا جنین درون شکم را مشاهده کنند.

اکوکاردیوگرافی ترانس توراسیک قلب

اکو ترانس توراسیک (Transthoracic) معمول‌ترین نوع اکوکاردیوگرافی است. این تست بدون درد و غیرتهاجمی است. غیرتهاجمی به این معنا است که هیچ گونه عمل جراحی نیاز نیست و هیچ ابزاری وارد بدن نمی‌شود.

در این نوع از اکو، یک دستگاه به نام مبدل یا ترانسدیوسر (Transducer) روی قلب قرار می‌گیرد. این دستگاه امواج صوتی را از طریق قفسه سینه وارد قلب می‌کند. گوش انسان نمی‌تواند امواج فراصوت را بشنود.

وقتی امواج فراصوت به ساختارهای قلب برخورد می‌کنند و باز می‌گردند، یک کامپیوتر در دستگاه اکو، آن‌ها را به تصاویر روی صفحه تبدیل می‌کند.

استرس اکوکاردیوگرافی

استرس اکو بخشی از تست استرس یا تست ورزش است. در طول تست استرس، بیمار ورزش می‌کند یا دارویی مصرف می‌کند (با تجویز پزشک) تا باعث شود که قلب بیشتر کار کند و ضربانش افزایش یابد. تکنیسین، قبل و بلافاصله بعد از ورزش، با استفاده از اکو تصاویر قلب را تهیه می‌کند.

شناسایی برخی مشکلات قلبی، مانند بیماری عروق کرونر قلبی، زمانی که ضربان قلب بالا است و قلب سریعتر کار می‌کند راحت‌تر است.

اکوکاردیوگرافی ترانس ازوفاژیال

ممکن است پزشک به راحتی نتواند با استفاده از اکو ترانس‌ توراسیک، آئورت و دیگر قسمتهای قلب را مشاهده کند. بنابراین استفاده از اکو ترانس‌ازوفاژال (Transesophageal) یا TEE یا اکو مری را تجویز می‌کند.

در این تست، دستگاه مبدل را به سر یک لوله انعطاف پذیر وصل می‌کنند. لوله از گلو به مری (لوله‌ای که از دهان به معده می‌رسد) می‌رسد. به این طریق، پزشک می‌تواند تصاویر دقیق‌تری از قلب را مشاهده کند.

اکوکاردیوگرافی جنین

اکو جنین برای معاینه قلب جنین در شکم مادر استفاده می‌شود. ممکن است پزشک این تست را تجویز کند تا مشکلات احتمالی قلب جنین شناسایی شوند. این تست معمولاً در هفته‌های 18 تا 22 بارداری انجام می‌شود. برای انجام تست، دستگاه مبدل روی شکم مادر قرار می‌گیرد.

اکوکاردیوگرافی سه بعدی

اکو سه بعدی (3D) تصاویر سه‌بعدی از قلب تولید می‌کند. این تصاویر دقیق نشان می‌دهند که ظاهر قلب و کارکرد آن چگونه است. در طول تست ترانس‌ توراسیک یا ترانس‌ازوفاژال هم می توان تصاویر سه‌بعدی گرفت. پزشکان با استفاده از اکو سه‌بعدی مشکلات قلبی در کودکان را شناسایی می‌کنند. همچنین برای برنامه‌ریزی و نظارت بر جراحی دریچه قلب هم از اکو سه‌بعدی استفاده می‌شود.

اکوکاردیوگرافی چه چیزی را نشان می‌دهد؟

اکوکاردیوگرافی اندازه، ساختار و حرکت بخش‌های مختلف قلب را نشان می‌دهد. این بخش‌ها شامل دریچه‌های قلب، دیواره بین حفره‌ها و دیواره داخل حفره‌ها هستند. تست فراصوت داپلر جریان خون درون قلب را نشان می‌دهد.

پزشکان برای موارد زیر از اکو استفاده می‌کنند:

  • تشخیص مشکلات قلبی
  • هدایت یا تعیین مراحل بعدی درمان
  • نظارت بر تغییرات یا روند بهبود
  • تعیین نیاز به تست‌های بیشتر

چگونه برای انجام تست اکو آماده شوم؟

آیا برای اکو قلب باید ناشتا بود؟

برای اکو معمولی ترانس‌توراسیک، هیچ آمادگی خاصی نیاز نیست. می‌توانید به طور عادی غذاها، نوشیدنی‌ها و داروهای معمول خود را مصرف کنید. اگر اکو ترانس‌ازوفاژال دارید، ممکن است پزشک از شما بخواهد که چند ساعت قبل از تست غذا نخورید.

آیا بعد از اکو می توان رانندگی کرد؟

پس از انجام اکو ترانس‌ازوفاژال، به دلیل داروهای مصرفی قادر به رانندگی نخواهید بود. بنابراین برای رفتن از بیمارستان به منزل به دنبال راهی غیر از رانندگی باشید.

اکوی قلب چگونه انجام می شود؟

اکوکاردیوگرافی را می‌توان در مطب پزشک یا بیمارستان انجام داد. برای اکو معمولی ترانس ‌توراسیک:

  • لباس‌های بالاتنه خود را بیرون می‌آورید و روی تخت دراز می‌کشید.
  • تکنسین برچسب‌هایی (الکترود) را روی بدن شما می چسباند تا بتواند جریان الکتریکی قلب را شناسایی و هدایت کند.
  • تکنسین روی دستگاه مبدل ژل می زند تا هدایت امواج صوتی راحت‌تر انجام شود.
  • تکنسین دستگاه مبدل را روی قفسه سینه شما حرکت می‌دهد تا تصاویر فراصوتی را از قلب شما ضبط کند. ممکن است صدایی شبیه به ویژ بشنوید که صدای جریان خون در قلب است.
  • ممکن است از شما بخواهند که به طور خاصی نفس بکشید یا روی پهلو بخوابید.

برای اکو ترانس ازوفاژال:

  • گلوی شما با اسپری یا ژل بی‌حس می‌شود.
  • به شما داروی آرام بخش داده می‌شود تا راحت‌تر باشید.
  • لوله حاوی مبدل از راه گلو وارد مری می‌شود و در جای خود قرار می‌گیرد تا تصاویر قلب را ضبط کند.
  • بسیاری از تست‌های اکو کمتر از یک ساعت طول می‌کشند. اگر اکو ترانس‌ازوفاژال دارید، ممکن است چند ساعت پس آن شما را در مطب دکتر یا بیمارستان نگه دارند تا وضعیت شما را چک کنند.

بسیاری از افراد پس از اکوکاردیوگرافی زندگی عادی روزمره خود را از سر می‌گیرند. اگر اکوکاردیوگرافی نرمال باشد، نیاز به تست بیشتر نیست. اگر نتایج نگران کننده باشند، ممکن است برای انجام تست‌های بیشتر، شما را به متخصص قلب ارجاع دهند.

عوارض اکو قلب

در اکوکاردیوگرافی معمولی ترانس ‌توراسیک، هیچ ریسکی وجود ندارد. ممکن است وقتی دستگاه مبدل روی قفسه سینه شما فشار داده می‌شود کمی احساس ناراحتی کنید. این فشار لازم است تا تصاویر بهتری از قلب گرفته شود.

در اکوکاردیوگرافی ترانس‌ ازوفاژال، ممکن است تا چند ساعت پس از تست گلوی شما دردناک باشد. در موارد نادر، لوله ممکن است جداره داخلی گلو را خراش دهد. در طول تست سطح اکسیژن شما چک می‌شود تا از بروز مشکلات تنفسی به دلیل استفاده از داروهای آرام‌بخش جلوگیری شود.

در تست استرس، ورزش یا دارو و نه خود تست اکو، می‌توانند به طور موقت باعث ضربان قلب نامنظم شوند. مشکلات جدی مانند حمله قلبی هم بسیار نادر هستند.  

0