بارداری، زایمان و مراقبت از نوزادان در کرونا

توصیه هایی برای مادران باردار یا بعد از زایمان در دوران کووید ۱۹

کووید ۱۹ یک بیماری جدید است و ما هنوز در حال یادگیری و کسب اطلاعات در مورد تاثیر این بیماری بر زنان باردار هستیم.

باردار بودن در دوران بیماری همه گیر کووید ۱۹ (COVID-19) می تواند استرس زا باشد و این که نگران تاثیر این ویروس بر بارداری و نوزاد متولد نشده باشید امری کاملا طبیعی است.

در حال حاضر، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد زنان باردار در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کووید ۱۹ هستند و یا در صورت ابتلا به این بیماری خطرات جدی تری آنها را تهدید می کند.

همچنین در حال حاضر شواهد کافی برای تایید این که یک مادر می تواند بیماری کووید ۱۹ را در دوران بارداری به فرزند خود منتقل کند نیز وجود ندارد.

توصیه هایی برای مادران باردار در کرونا

??در منزل بمانید 

  • به جز در قرار ملاقات های مهم پزشکی، تا آنجا که امکان دارد در خانه بمانید و در صورت امکان نیز دور کاری کنید (در منزل کار کنید)
  • با پزشک، متخصص زنان و زایمان و یا مامای خود به صورت تلفنی در ارتباط باشید
  • با پزشک، متخصص زنان و زایمان یا مامای خود صحبت کنید تا در مورد امکان برگزاری قرار ملاقات های تلفنی و یا برگزاری کنفرانس ویدیویی صحبت کنید.

??دید و بازدید ممنوع

  • از پذیرش مهمان در منزل خود اجتناب کنید، مگر اینکه برای اهداف پزشکی باشد.

??شستشوی دست ها

  • دست های خود را حداقل به مدت ۲۰ ثانیه با آب گرم و صابون بشویید و یا در صورت در دسترس نبودن آب و صابون از ضد عفونی کننده ی دست و یا الکل استفاده کنید.

??رعایت فاصله ی اجتماعی

  • فاصله اجتماعی را رعایت کنید.
  • همیشه حداقل دو متر از دیگران فاصله داشته باشید.

??رعایت موارد بهداشتی

  • از دست زدن به دهان، بینی و چشم های خود خودداری کنید.
  • در هنگام حضور در مراکز عمومی، از دست زدن به سطوحی که مرتبا لمس می شوند خودداری کنید.
  • از حضور در مکان های شلوغ و ساعات اوج تردد خودداری کنید.
  • برای تهیه ی مواد ضروری، ترددهای خود را به فروشگاه ها کاهش دهید و تا حد امکان رفت و آمد را محدود کنید.
  • از تردد با وسایل نقلیه ی عمومی خودداری کنید.
مراقبت از نوزادان در زمان کرونا

زنان بارداری که بیشتر در معرض ابتلا به کرونا هستند، افرادی هستند که مبتلا به بیماری های قلبی و درد قلب یا ریوی و یا دیابت هستند و یا سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

این افراد باید اقدامات احتیاطی و پیشگیرانه ی اضافی مانند موارد ذکر شده در زیر را انجام دهند:

??از افراد خانواده، همسایه ها و یا دوستان خود بخواهید تا در انجام کارهای ضروری به شما کمک کنند (مثلا گرفتن دارو از داروخانه و یا خرید مواد غذایی).

??در مورد چگونگی محافظت از خود با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید و از کافی بودن داروهای تجویز شده و لوازم پزشکی مورد نیاز خود اطمینان حاصل کنید.

زایمان در دوران کرونا

زایمان در طی دوران بیماری همه گیر کویید ۱۹ می تواند استرس زا باشد.

این که احساس غم، ترس و یا گیجی داشته باشید طبیعی است. 

در حال حاضر شواهد کافی برای اثبات این که مادر می تواند بیماری کووید ۱۹ را هنگام زایمان به فرزند خود منتقل کند، وجود ندارد.

بهتر است که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد اینکه کووید ۱۹ چگونه ممکن است بر برنامه ی زایمان شما و شرایط خانواده شما پس از تولد نوزاد تاثیر بگذارد صحبت کنید.

مراقبت از کودکان در زمان کرونا

ممکن است لازم باشد که شما و کودک شما از خانه خارج نشوید، مگر این که از نظر پزشکی ضروری باشد.

به محض این که نوزاد متولد شود، ممکن است بیماری کووید ۱۹ را از دیگران بگیرد.

از این رو، بهتر است نوزاد را در محفظه های مراقبتی بگذارید تا از ابتلا به این عفونت جلوگیری کنید.

مراقبت از کودکان در زمان کرونا

اگر مبتلا به کرونا هستید و یا حدس می زنید که به این بیماری مبتلا شده اید، باید خود را در خانه قرنطینه کنید.

این شامل رعایت فاصله ی اجتماعی در منزل با تمامی افراد خانواده، به جز نوزاد، است.

شما می توانید نوزاد خود را با خیال راحت در آغوش بگیرید و در صورت تمایل در طول دوره ی شیر دهی در همان اتاق نوزاد بمانید.

جلوگیری از انتشار ویروس کرونا به کودک

اگر علائم ابتلا به این بیماری را دارید (حتی اگر علائم خفیف باشد) باید از کلیه اقدامات احتیاطی ممکن برای جلوگیری از انتشار ویروس به کودک خود پیروی کنید:

اهمیت تهویه هوا در زمان کرونا

شیر دادن به نوزاد در بیماری کرونا

شیردهی در صورت امکان توصیه می شود، چرا که فواید زیادی برای سلامتی دارد و از نوزاد در دوران نوزادی و کودکی در برابر عفونت ها و بیماری ها محافظت می کند.

ویروسی که باعث بروز بیماری کووید ۱۹ می شود در شیر مادر یافت نشده است.  شیردهی می تواند امنیت غذایی مهمی را برای کودک شما فراهم کند.

اگر به کووید ۱۹ مبتلا شده اید و یا حدس می زنید که بیمار هستید، در هنگام شیردهی به کودک احتیاط های ذکر شده در بالا را رعایت کنید. 

علاوه بر این، والدین در کرونا باید موارد زیر را در نظر بگیرند:

  1. اگر از بالش شیردهی نوزاد استفاده می کنید، هر بار که کودک خود را شیر می دهید یک حوله تمیز روی بالش قرار دهید.
  2. در صورت استفاده از شیر دوش، وسایل خود را قبل و بعد از هر استفاده با دقت استریل کنید.
  3. پمپ و ظروف شیر دوش را پس از هر بار استفاده با صابون مایع (به عنوان مثال مایع ظرفشویی و آب گرم) بشویید.
  4. در نظر داشته باشید که پیش از استفاده از این ابزار، آنها را به مدت ۱۰ تا ۱۵ ثانیه با آب گرم بشویید.
  5. بطری و یا پمپ شیر دوش خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

اگر مبتلا به کرونا هستید:

اگر به قدری بیمار هستید که نمی توانید به کودک خود شیر بدهید و یا از او مراقبت و نگهداری کنید، بهتر است از یک بزرگسال سالم بخواهید تا در مراقبت کردن و غذا دادن به نوزاد، شما را یاری کند. از آنجا که ویروس کویید ۱۹ در خانه ی بیمار نیز وجود دارد، این افراد باید هنگام مراقبت از نوزاد، از ماسک صورت یا پوشش صورت استفاده کنند و دست های خود را به طور مرتب بشویند.

شیر دادن به نوزاد در بیماری کرونا

دید و بازدید پس از تولد نوزاد در دوران کرونا ممنوع

پس از این که نوزاد شما به دنیا آمد، ممکن است دوستان و خانواده ی شما مایل به دیدار و ملاقات کودک شما باشند.

هیچ گونه دید و باز دیدی مجاز نیست، مگر برای اهداف پزشکی و درمانی.

این مساله می تواند ناراحت کننده و دشوار باشد، ولی مساله اصلی سلامت شما و سلامت فرزند شما است.

شما می توانید به صورت مجازی و با استفاده از ویدیو کنفرانس با اقوام و دوستان خود تولد نوزاد خود را جشن بگیرید.

در نهایت پس از اتمام این ماجرا، خانواده و دوستان شما می توانند شخصا به ملاقات شما و کودک شما بیایند و شما و نوزاد جدید را در آغوش بگیرند.

سعی کنید به خاطر داشته باشید که این فاصله موقتی است و این روش بهترین راه در حال حاضر برای محافظت از خانواده ی خود در برابر ویروس کووید ۱۹ است.

سلامت روان در همه گیری ویروس کرونا

فرزندپروری در طول دوران همه گیری بیماری کووید ۱۹ می تواند چالش برانگیز باشد و زنان باردار یا زنانی که به تازگی وضع حمل کرده اند بیشتر نیازمند رسیدگی به بهداشت روان هستند.

در این دوران، خطر آسیب دیدن بهداشت روانی در این زنان حتی بیشتر هم هست و حتی ممکن است به منابع و حمایت هایی که نیاز دارید دست رسی نیز نداشته باشید.

بهتر است والدین جدید در این دوران دشوار با خانواده، دوستان، ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و روانی بیشتر در تماس باشند تا سلامت روان خود را حفظ کنند.

بیمارستان مهراد یکی از بهترین بیمارستان های تهران

سوزاک در مردان و زنان - علایم سوزاک چیست - درمان سوزاک

اطلاعات جامع بیماری سوزاک

سوزاک یک عفونت شایع جنسی است (STI). فرد می تواند آن را در طی هر نوع تماس جنسی منتقل کند.
با تشخیص به موقع و زودهنگام، درمان موثر معمولاً در دسترس می باشد. با این حال، اگر سوزاک درمان نشود، می تواند منجر به عوارض طولانی مدت شود.

سوزاک یک بیماری قابل اطلاع است، به این معنی که پزشک باید تمام تشخیص ها را به سیستم نظارت بر بیماری های قابل اطلاع در کشور (NNDSS) گزارش کند. این اطلاعات مقامات بهداشتی را قادر می سازد تا استراتژی های درمان و پیشگیری را برنامه ریزی کنند.

درمان سوزاک معمولاً آسان است، اما به تأخیر انداختن درمان می تواند عوارض جدی و گاهی دائمی ایجاد کند. به عنوان مثال، بیماری التهابی لگن در خانم ها زمانی اتفاق می افتد که عفونت سوزاک رحم یا لوله های فالوپ رحمی را تحت تأثیر قرار دهد که این امر می تواند منجر به ناباروری شود.

عوارض احتمالی در مردان مبتلا به سوزاک شامل اپیدیدیمیت، التهاب لوله ای که اسپرم را حمل می کند، می باشد. این مشکل نیز می تواند منجر به ناباروری گردد.

علائم سوزاک

بسیاری از افراد مبتلا به سوزاک هیچ علامتی مشاهده نمی کنند.

کسانی که علائمی را تجربه می کنند ممکن است هنگام ادرار احساس سوزش کنند.

مردان نیز ممکن است متوجه علائم زیر شوند:

علایم سوزاک

علائم سوزاک نیز ممکن است در صورت داشتن رابطه جنسی مقعدی در فرد رخ دهد. این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

?? ترشح

??خارش اطراف مقعد

??درد

??خونریزی

??درد هنگام اجابت مزاج

??اگر سوزاک ناشی از رابطه جنسی دهانی باشد، ممکن است فرد دچار عفونت گلو شود، اما ممکن است هیچ علامتی مشاهده نکند.

??اگر مایع منی یا مایع واژن آلوده به چشم وارد شود، ممکن است در فرد تورم ملتحمه( کونژکتیویت) ایجاد کند.

تشخیص سوزاک

افراد ممکن است به دلیل تجربه علائم یا شک به قرار گرفتن در معرض سوزاک به پزشک مراجعه کنند.

پزشک از فرد در مورد علائم و سابقه پزشکی وی سوال می کند. همچنین یک آزمایش مانند نمونه ادرار یا یک سواب از منطقه بالقوه آسیب دیده را انجام می دهد.

معمولاً از:

  • آلت تناسلی مردانه
  • دهانه رحم
  • مجرای ادرار
  • مقعد 
  • گلو

کیت های تست خانگی برای خرید بصورت آنلاین نیز موجود می باشند.

فرد می تواند نمونه را به آزمایشگاه بفرستد و نتایج را مستقیماً دریافت کند. اگر نتیجه مثبت باشد، فرد باید برای درمان به پزشک مراجعه کند و ممکن است پزشک آزمایش دیگری درخواست کند تا نتیجه را تأیید کند.

استفاده از کیت طبق دستورالعمل ها بسیار مهم است، در غیر این صورت ممکن است نتیجه دقیق نباشد. آزمایش های مختلف نیز ممکن است در دقت متفاوت باشند، بنابراین بهتر است در صورت امکان به یک متخصص مراجعه کنید.

سوزاک

عوارض سوزاک

سوزاک می تواند منجر به تعدادی از عوارض شدید شود. به همین دلیل ، در صورت وجود عفونت ، به دنبال تشخیص و درمان به موقع است.

نشانه های سوزاک در زنان

عوارض بعدی عفونت سوزاک می تواند در دوران بارداری و زایمان رخ دهد. انتقال عفونت به کودک امکان پذیر است، که می تواند منجر به عفونت مفصل ، از دست دادن بینایی یا باکتریمی، عفونت خون تهدید کننده زندگی، شود.

در مردان، عفونت سوزاک می تواند منجر به اپیدیدیمیت شود. مردان مبتلا به اپیدیدیمیت ممکن است مشکلات باروری را تجربه کنند.

عفونت گنوکی در صورت درمان نشدن سوزاک

در زنان و مردان، سوزاک درمان نشده می تواند منجر به انتشار عفونت گنوکوکی شود که یک وضعیت تهدید کننده زندگی است و می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

افرادی که به عفونت سوزاک مبتلا هستند بیشتر در معرض خطر ابتلا به HIV یا انتقال آن هستند. یکی از دلایل این امر این است که عفونت می تواند منجر به زخم باز شود و در صورت وجود ترک در پوست، ورود نوع دیگری از باکتری یا ویروس به بدن راحت تر است.

سوزاک

درمان سوزاک

اگر نتیجه آزمایش برای عفونت سوزاک مثبت باشد، فرد و شریک جنسی وی باید تحت درمان قرار بگیرند.

درمان می تواند پیشرفت عفونت را متوقف کند، اما نمی تواند آسیب دائمی که قبلاً ایجاد شده را ترمیم کند. به همین دلیل، باید هر چه سریعتر به درمان بپردازید.

درمان سوزاک معمولاً آنتی بیوتیک است

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) یک دوز واحد 250 میلی گرم سفتریاکسون عضلانی (Rocephin) و 1 گرم آزیترومایسین خوراکی (Zithromax) را توصیه می کنند. آن ها از افراد درخواست می کنند که تمام داروهای تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنند و از به اشتراک گذاشتن آن با دیگران خودداری کنند.

با این حال، نایسریا گونوره، باکتری ایجاد کننده سوزاک، تقریباً در برابر تمام آنتی بیوتیک هایی که پزشکان به طور سنتی برای درمان آن استفاده می کنند، مقاومت نشان داده است.

این مقاومت باعث شده درمان سوزاک دشوارتر شود. اگر فردی پس از چند روز درمان هیچ گونه بهبودی در علائم خود مشاهده نکرد، باید به ارائه دهنده خدمات درمانی خود مراجعه کند. ممکن است نیاز به آزمایش بیشتری داشته باشید تا مشخص شود که آیا این روش درمانی موثر بوده است یا خیر.

فرد باید به صورت مداوم به پزشک مراجعه کند و از رابطه جنسی تا زمانی که ارائه دهنده خدمات بهداشتی بگوید انجام این کار بی خطر است، پرهیز کند.

اگر سوزاک در دوران بارداری اتفاق افتاد

لازم است به پزشک خود این موضوع را اطلاع دهید. امکان انتقال عفونت به نوزاد در حین زایمان وجود دارد، بنابراین نوزاد تازه متولد شده معمولاً بلافاصله پس از تولد به آنتی بیوتیک نیاز دارد.

برخی از نوزادان تازه متولد شده پس از تولد دچار التهاب ملتحمه می شوند. دلایل مختلفی برای آن وجود دارد که یکی از آن ها عفونت سوزاک است. علائم معمولاً 2-4 روز پس از تولد ظاهر می شوند و شامل قرمزی چشم، چرک ضخیم در چشم و تورم پلک های متورم می باشد.

اگر این علائم را در یک نوزاد تازه متولد شده مشاهده کردید، باید فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید زیرا این علائم می تواند نشانه یک بیماری جدی تر مانند مننژیت یا باکتریمی باشد.

10 بیماری شایع در کودکان

علت ابتلا به سوزاک

باکتری نایسریا گونوره مسئول عفونت سوزاک است. این باکتری در یک محیط گرم و مرطوب رشد می کند. در نتیجه، عفونت می تواند بر روی هر یک از غشاهای مخاطی تأثیر بگذارد، از جمله ناحیه تناسلی، دهان، گلو، چشم ها و مقعد.

فرد از طریق تماس جنسی که شامل آلت تناسلی، واژن، مقعد یا دهان است، عفونت را به فرد دیگری منتقل می کند. مردان برای انتقال یا ابتلا به سوزاک نیازی به انزال ندارند.

یک زن باردار می تواند عفونت را در حین زایمان به کودک منتقل کند.

همه افراد فعال جنسی در معرض خطر ابتلا به عفونت سوزاک هستند، اما در ایالات متحده بیشترین شیوع این بیماری در میان بزرگسالان و جوانان است.

بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار به نشت غیر ارادی ادرار گفته می شود. این گفته یعنی فرد بیمار بدون آنکه بخواهد ادرار می کند. در این بیماری کنترل اسفنکتر ادراری ضعیف شده یا از بین رفته است.

بی اختیاری ادرار مشکلی رایج است که افراد بسیاری به آن مبتلا هستند. به گفته انجمن اورولوژی آمریکا، یک چهارم تا یک سوم مردان و زنان در ایالات متحده آمریکا به بی اختیاری ادرار ابتلا دارند.

بی اختیاری ادرار در بین زنان نسبت به مردان بیشتر است. در حالی که بر اساس پیش بینی ها نزدیک به 30 درصد زنان 30 تا 60 ساله از بی اختیاری ادرار رنج می برند، تنها 1.5 تا 5 درصد مردان به این مشکل دچار هستند.

حقایقی کوتاه بر بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار چیست؟

بی اختیاری ادرار یک مشکل رایج بوده و فرد مبتلا به آن قادر به جلوگیری از نشت ادرار نیست.

نشت ادرار می تواند در حین بارداری و بعد از آن نیز بروز دهد. این اختلال می تواند ناشی از عوامل استرسی همچون سرفه باشد و در افراد مبتلا به مشکلاتی همچون چاقی بیشتر دیده می شود.

احتمال ابتلا به بی اختیاری ادرار همگام با افزایش سن بیشتر می شود. تمرینات کف لگن، کنترل مثانه و کگل می توانند به پیشگیری یا کاهش نشت ادرار کمک کنند.

بی اختیاری ادرار

درمان بی اختیاری ادرار

درمان به عوامل مختلفی همچون نوع بی اختیاری، سن بیمار، سلامت عمومی و وضعیت روانی فرد بستگی دارد.

??بی اختیاری استرسی

تمرینات کف لگن یا همان تمرینات کگل به تقویت اسفنکتر ادراری و عضلات قاعده لگن کمک می کنند.

??تمرین مثانه

به تاخیر انداختن: هدف این کار کنترل احساس فوریت در دفع ادرار است. در این روش بیمار در زمان احساس فوریت به دفع ادرار، نحوه به تاخیر انداختن آن را فرا می گیرد.

دفع دو مرتبه ای ادرار: در این روش، بیمار ادرار خود را دفع کرده و پس از چند دقیقه صبر کردن دوباره ادرار می کند.

زمان بندی رفتن به توالت: در این روش فرد بر اساس زمان بندی مثلا هر دو ساعت به توالت می رود. انجام تمرینات مثانه به بیماران کمک می کند تا کنترل مثانه خود را دوباره بدست آورند.

دارو بی اختیاری ادرار

مصرف دارو معمولا در ترکیب با تمرینات یا تکنیک های دیگر تجویز می شود. موارد زیر از جمله دارو هایی هستند که برای درمان بی اختیاری ادرار تجویز می شوند:

دارو بی اختیاری ادرار

جراحی برای بی اختیاری ادرار

  1. جراحی اسلینگ: در این جراحی یک وسیله تور مانند به زیر گردن مثانه وارد می شود تا از میزراه حمایت و از نشت ادرار پیشگیری کند.
  2. جراحی کولپوساسپنشن: این جراحی با بالا بردن گردن مثانه به رهایی از بی اختیاری استرسی کمک می کند.
  3. اسفنکتر مصنوعی: دریچه یا اسنفکتر مصنوعی می تواند برای کنترل جریان ادرار از مثانه به میزراه به کار گرفته شود.

دلایل و انواع بی اختیاری ادرار

عوامل و انواع بی اختیاری ها بسیار با یکدیگر ارتباط دارند. در زیر توضیحاتی هرچند کوتاه ولی جامع و کاربردی در مورد دلایل بی اختیاری ادرار در مردان و زنان را بازگو میکنیم.

بی اختیاری استرسی

عوامل این نوع بی اختیاری شامل موارد زیر هستند:

بی اختیاری استرسی

ادرار در مواقعی همچون سرفه کردن، خندیدن و انجام فعالیت هایی از قبیل دویدن و پریدن به بیرون نشت می کند.

بی اختیاری فوریتی

موارد زیر از عوامل بی اختیاری فوریتی به شمار می روند:

بی اختیاری فوریتی

فرد به صورت ناگهانی احساس نیاز شدید به دفع ادرار را تجربه کرده و ادرار در همان زمان یا اندکی بعد به بیرون نشت می کند.

بی اختیاری ادرار

بی اختیاری سر ریزی

این نوع بی اختیاری ادرار هنگامی بروز می دهد که مثانه دچار انسداد یا تنگی شود. از جمله دلایل بروز انسداد موارد زیر هستند:

بی اختیاری فوریتی

فرد به صورت ناگهانی احساس نیاز شدید به دفع ادرار را تجربه کرده و ادرار در همان زمان یا اندکی بعد به بیرون نشت می کند.

بی اختیاری کامل

این اختلال می تواند در اثر موارد زیر بروز دهد:

بی اختیاری کامل

در این نوع، مثانه توانایی نگهداری ادرار را ندارد.بی اختیاری عملکردی: فرد به دلیل مشکلات حرکتی قادر نیست خود را به موقع به توالت برساند و نشت ادرار بروز می دهد. بی اختیاری ترکیبی: ترکیبی از انواع گفته شده است.

دیگر عوامل بی اختیاری ادرار به شرح زیر هستند:

  • مصرف برخی دارو ها همچون برخی دارو های ادرار آور، ضد فشار خون بالا، خواب آور، آرام بخش و شل کننده عضلانی
  • مصرف الکل
  • ابتلا به عفونت های مجاری ادرار

عوامل خطر بی اختیاری ادرار

موارد پایین از عوامل خطر مرتبط با بی اختیاری ادرار هستند:

  1. چاقی: چاقی باعث افزایش فشار وارد شده بر مثانه و عضلات اطراف می شود. چاقی با تضعیف عضلات، احتمال نشت ادرار را در هنگام سرفه یا عطسه بیشتر می کند.
  2. مصرف سیگار: این عادت می تواند به سرفه مزمن و در نتیجه بی اختیاری منجر شود.
  3. جنسیت: زنان مخصوصا مادران در مقایسه با مردان بیشتر به بی اختیاری ادرار مبتلا می شوند.
  4. پیری: عضلات مثانه و میزراه همگام با افزایش سن ضعیف می شوند.
  5. برخی بیماری ها و شرایط جسمانی: دیابت، بیماری کلیوی، آسیب نخاعی و بیماری های عصبی همچون سکته مغزی می توانند خطر ابتلا را افزایش دهند.
  6. بیماری پروستات: امکان دارد بی اختیاری ادرار پس از پرتو درمانی یا جراحی پروستات پدیدار شود.
بی اختیاری ادرار

تشخیص

روش های تشخیص بی اختیاری ادرار شامل موارد زیر هستند:

??ثبت عملکرد مثانه: در این روش، بیمار مقدار مصرف مایعات، مقدار ادرار دفع شده و تعداد دفعات بی اختیاری ادرار را ثبت می کند.

??معاینه فیزیکی: پزشک واژن بیمار را معاینه و قدرت عضلات کف لگن را بررسی می کند. همچنین، مقعد بیماران مرد نیز جهت بررسی بزرگی احتمالی پروستات معاینه می شود.

??آزمایش ادرار: این آزمایش برای یافتن علائم عفونت ها و تظاهرات غیر طبیعی انجام می شوند.

??آزمایش خون: آزمایش خون با هدف ارزیابی عملکرد کلیوی تجویز می شود.

??آزمایش سنجش ادرار باقی مانده پس از دفع

??سونوگرافی لگن: یک تصویر از محیط لگن ارائه داده و به تشخیص ناهنجاری ها کمک می کند.

??تست استرس: در حالی که پزشک در حال معاینه نشت ادرار است، از بیمار خواسته می شود تا فشاری ناگهانی وارد کند.

??آزمایش اورودینامیک: آزمایش اورودینامیک مقدار فشار قابل تحمل در مثانه و عضله اسفنکتر ادراری را سنجش می کند.

??سیستوگرام: تصویر برداری اشعه ایکس از مثانه است.

??سیستوسکوپی: یک لوله باریک به همراه یک دوربین در انتهای خود به درون میزراه وارد شده و ناهنجاری های مجرای ادرار برای پزشک نمایان می شوند.

عوارض بی اختیاری ادرار

ناتوانی در نگهداری ادرار گاهی اوقات می تواند به ناراحتی، شرمندگی و دیگر مشکلات فیزیکی منجر شود. این مشکلات عبارتند از:

  • مشکلات پوستی: افراد مبتلا به بی اختیاری ادرار با احتمال بیشتری به زخم های پوستی، کهیر و عفونت ها دچار می شوند زیرا پوست آن ها اغلب اوقات خیس یا مرطوب است. این وضعیت برای التیام زخم نامناسب بوده و زمینه را برای ابتلا به عفونت های قارچی فراهم می کند.
  • عفونت های مجاری ادرار: استفاده طولانی مدت از کاتتر ادراری به طرز قابل توجهی خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد.
  • افتادگی: بخشی از واژن، مثانه و گاهی اوقات میزراه می تواند بر روی دهانه ورودی واژن بیافتد. این پدیده معمولا در اثر ضعیف شدن عضلات کف لگن بروز می دهد.
  • شرمندگی ناشی از بی اختیاری ادرار می تواند سبب اجتماع گریزی و در نهایت افسردگی در افراد مبتلا شود. تمامی افرادی که در زمینه بی اختیاری ادرار نگران هستند باید به پزشک مراجعه کنند.

تکرر ادرار

تکرر ادرار

تکرر ادرار

اصطلاح تخصصی برای نیاز متداول به دفع ادرار (تکرر ادرار) نام دارد. در اغلب افراد مثانه قادر است ادرار را تا فرا رسیدن زمان مناسب در خود نگه دارد. به طور طبیعی، دفع ادرار 4 تا 8 مرتبه در روز انجام می شود.
نیاز به دفع ادرار بیش از 8 مرتبه در طول روز یا بیدار شدن از خواب برای دفع ادرار می تواند به معنای مصرف بیش از حد آب و یا مصرف آب بلافاصله قبل از رفتن به خواب باشد. در غیر اینصورت، تکرر ادرار نشانگر یک مشکل در سلامت بدن است.

دلیل تکرر ادرار

تکرر ادرار می تواند نشانه مشکلات بسیاری از جمله بیماری کلیوی تا مصرف بیش از حد آب باشد. هنگامی که تکرر ادرار با تب، نیاز فوری به دفع ادرار، درد و ناراحتی شکم همراه می شود امکان دارد فرد به عفونت مجاری ادرار ابتلا یافته باشد. دیگر عوامل احتمالی ابتلا به تکرر ادرار شامل موارد زیر می شوند:

تکرر ادرار

تشخیص علت تکرر ادرار

درصورتی که تکرر ادرار زندگی فرد را مختل کرده یا با علائم دیگری همچون موارد زیر همراه باشد باید به پزشک مراجعه شود:

  1. تب
  2.  درد کمر و پهلو
  3.  استفراغ
  4.  لرز
  5.  تشنگی یا گرسنگی شدید
  6.  خستگی
  7. خونی یا کف آلود بودن ادرار

بسته به یافته های معاینه فیزیکی و تاریخچه پزشکی، پزشک می تواند انجام آزمایش هایی از جمله موارد زیر را برای بیمار تجویز کند:

?? آزمایش ادرار: به معاینه میکروسکوپی ادرار گفته می شود که شامل تعدادی آزمایش برای شناسایی و سنجش ترکیبات مختلف ادرار است.

?? سیستومتری: آزمایشی است که با هدف بررسی عملکرد مناسب مثانه، فشار درون آن را سنجش می کند. سیستومتری هنگامی انجام می شود که یک مشکل عصبی یا عضلانی سبب اختلال عملکرد مثانه در نگهداری یا رهایش ادرار شود.

?? سیستوسکوپی: آزمایشی است که با استفاده از یک ابزار باریک و دارای چراغ به نام سیستوسکوپ، امکان مشاهده درون مثانه و میزراه را برای پزشک فراهم می کند. یک اصطلاح جامع تر به نام اورودینامیک وجود دارد که شامل آزمایش های سیستومتری، اوروفلومتری، فشار میزراه و موارد دیگر می شود.

?? آزمایش های عصبی: فرایند ها و تست هایی تشخیصی هستند که به پزشکان در تایید و رد احتمال وجود اختلالات عصبی کمک می کنند.

?? اولترا سونوگرافی: آزمایش تصویر برداری تشخیصی است که با استفاده از امواج صوتی ساختار های درونی بدن را به تصویر می کشد.

تکرر ادرار

درمان تکرر ادرار

درمان تکرر ادرار به رفع علت زمینه ای عامل این مشکل می پردازد. برای مثال در صورتی که علت تکرر ادرار ابتلا به دیابت باشد،

درمان شامل کنترل میزان قند خون خواهد بود. درمان بیش فعالی مثانه باید با درمان های رفتاری همچون موارد زیر شروع شود:

  1. تقویت مثانه: با انجام این تمرینات ظرف 12 هفته، فواصل بین هر دو بار رفتن به توالت افزایش می یابد. تمرینات باز آموزی در نگهداشتن طولانی تر و کاهش دفعات نیاز به دفع ادرار به مثانه کمک می کنند.
  2. اصلاحات تغذیه ای: افراد باید از مصرف هر گونه مواد غذایی ادرار آور یا تحریک کننده مثانه اجتناب کنند. این موارد شامل کافئین، الکل، نوشیدنی های گاز دار، محصولات حاوی گوجه، شکلات، شیرین کننده های مصنوعی و غذا های پر ادویه می شوند. همچنین، مصرف مواد غذایی غنی از فیبر نیز بسیار اهمیت دارد زیرا یبوست می تواند علائم سندرم مثانه بیش فعال را بدتر کند.
  3. مصرف مایعات: بیماران باید جهت پیشگیری از یبوست و غلیظ شدن بیش از حد ادرار به مقدار کافی آب بنوشند. البته، نوشیدن آب بلافاصله قبل از خواب می تواند منجر به ادرار شبانه شود.
  4. تمرینات کگل: این تمرینات به تقویت عضلات اطراف مثانه و میزراه کمک می کند. با تقویت شدن این عضلات کنترل مثانه بهبود یافته و دفعات و فوریت دفع ادرار کاهش می یابد. 5 دقیقه تمرین دادن به عضلات لگن به صورت 3 بار در روز می تواند تفاوت قابل توجهی در کنترل مثانه ایجاد کند.
  5. بیوفیدبک: این تکنیک می تواند به یادگیری نحوه عملکرد و کنترل عضلات لگن کمک کند.
درمان تکرر ادرار

در صورتی که مصرف دارو و تغییرات سبک زندگی پاسخگو نباشند، گزینه های دیگری برای درمان وجود دارند.
به عنوان مثال، پزشک می تواند با تزریق داروی بوتاکس عضله مثانه را شل، ظرفیت نگهداری مثانه را بیشتر و تعداد دفعات نشت ادرار را کمتر کند.

همچنین انواع مختلفی از جراحی ها نیز برای درمان این مشکل وجود دارند. کم تهاجم ترین جراحی کاشت یک محرک عصبی کوچک در زیر پوست است. این محرک ها با اثر بر اعصاب کنترل کننده عضلات کف لگن می توانند از انقباض های نامناسب درون اندام ها و عضلات کف لگن پیشگیری کنند.

10 بیماری شایع در کودکان | درمان بیماری های شایع در کودکان

10 بیماری شایع در کودکان و درمان آنها

تمامی کودکان شایسته مراقبت های پزشکی با کیفیت بالا هستند، به عنوان والدین، از راهکارهای درمانی به روز آگاه بودن بسیار حائز اهمیت است، چرا که اطمینان حاصل می کنید فرزند شما بهترین مراقبت ها را دریافت می کند. اطلاعات زیر از آکادمی اطفال آمریکایی AAP، برخی از بیماری های شایع کودکان و درمان های تأیید شده ی آنها را فهرست بندی می  کند. درمان های بحث شده در اینجا بر اساس شواهد علمی و بهترین روش ها می باشند.

گرچه، ممکن است دلایلی وجود داشته باشد که متخصص اطفال توصیه های متفاوتی برای کودک شما دارد، به ویژه اگر کودک شما دارای بیماری مداوم و یا آلرژی همیشگی می باشد. متخصص کودک در مورد هر تغییر در روش های درمانی با شما صحبت می کند. اگر شما سؤالی در مورد درمان مناسب برای فرزند خود دارید، لطفا با متخصص اطفال خود در میان بگذارید.

1. گلو درد کودکان

گلو درد ها در کودکان شایع هستند و می توانند دردناک باشند. گرچه، گلو دردی که با ویروس ایجاد می شود ، نیازی به آنتی بیوتیک ندارد. در آن موارد، هیچ داروی خاصی نیاز نیست و کودک شما طی 7 تا 10 روز درمان می شود. در دیگر موارد، گلو درد می تواند به دلیل عفونت ایجاد شود که  Streptococcal (گلودرد میکروبی) نامیده می شود. گلودرد میکروبی را نمی توان به راحتی با نگاهی به گلو تشخیص دارد. یک تست آزمایشگاهی یا آزمایش  گلودرد میکروبی سریع  که شامل  swab سریع گلو می باشد، برای تأیید تشخیص  گلودرد میکروبی ضروری است. اگر آزمایش گلو درد میکروبی مثبت شد، پزشک اطفال آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. مصرف آنتی بیوتیک در یک دوره ی کامل طبق تجویز بسیار مهم می باشد، حتی اگر علائم بهتر شده باشند یا از بین رفته باشند، این دارو باید به طور کامل مصرف شود. داروهای استروئیدی مانند پردنیزون) درمان مناسبی برای اکثر موارد گلو درد نیستند.

گلو درد کودکان

نوزادان و کودکان نوپا، به ندرت دچار گلو درد  Strep throat می شوند،اما اگر تحت مراقبت باشند یا خواهر و برادر بزرگتر آنها بیمار باشد، احتمال بیشتری دارد که به این بیماری مبتلا شوند. گرچه  گلودرد میکروبی اساسا از طریق سرفه و عطسه گسترش پیدا می کند، کودک شما می تواند با لمس اسباب بازی یک کودک مبتلا، به این بیماری دچار شود.

2. گوش درد

 گوش درد در کودکان شایع می باشد و علت های زیادی اعم از عفونت گوش (گوش میانی)،گوش شناگر (عفونت پوست در مجرای گوش)، فشار ناشی  از سرماخوردگی یا عفونت سینوسی، درد دندان که از فک به طرف گوش می رفت و دیگر موارد می تواند داشته باشد.

برای تشخیص تفاوت انواع گوش درد، پزشک اطفال شما نیاز به بررسی گوش کودک شما دارد. در حقیقت ، معاینه در مطب هنوز بهترین روش برای پزشک کودک شما می باشد تا تشخیص درست را انجام دهد.

اگر گوش درد کودک شما همراه با تب بالا باشد، هر دو گوش را درگیر می کند یا اگر کودک شما دارای دیگر علائم بیماری باشد، پزشک اطفال تصمیم می گیرد که آنتی بیوتیک بهترین معالجه است.

بسیاری از عفونت های گوش واقعی تحت تأثیر ویروس ها هستند و نیازی به آنتی بیوتیک ها نیست. اگر پزشک اطفال مشکوک باشد که عفونت گوش کودک شما از ویروس است، درباره ی بهترین روش ها برای کمک به آرام کردن گوش درد کودک شما تا زمانی که ویروس دوره ی خود را طی می کند، با شما صحبت خواهد کرد.

 گوش درد در کودکان

3. عفونت مجرای ادراری

عفونت های مثانه ، که به آنها عفونت های مجرای ادراری یا  UTI ها گفته می شوند ، در صورت تجمع باکتری ها در مجاری ادراری رخ می دهد. یک عفونت مجرای ادرار می تواند در کودکان از نوزادی تا ده سالگی و نیز تا بزرگسالی روی دهد. علائم  عفونت مجرای ادرار شامل درد یا سوختگی در طول ادرار، نیاز به ادرار مکرر و فوری، خیس کردن رختخواب به طور تصادفی توسط کودکی که طرز استفاده از توالت را می داند، شکم درد یا کمر درد می باشد.

4. عفونت پوست

 در اکثر کودکان مبتلا به عفونت های پوستی، ممکن است به آزمایش پوست (کشت یا  swab) برای تعیین مناسب ترین درمان نیاز باشد. اگر کودک شما دارای تاریخچه ی  MRSA ، عفونت استاف یا سایر باکتری های مقاوم می باشد یا اگر دیگر اعضای خانواده کودک در معرض و یا در تماس با کتری های مقاوم هستند، به پزشک کودک خود اطلاع دهید.

زردی نوزاد یا یرقان

مقاله مرتبط

5. برونشیت

برونشیت مزمن یک عفونت مجاری تنفسی بزرگتر در ریه ها می باشد و اغلب در بزرگسالان مشاهده می شود. اغلب، واژه ی “برونشیت” برای توصیف ویروس قفسه سینه مورد استفاده قرار می گیرد و نیازی به آنتی بیوتیک ها ندارد.

6. برونشیولیت

برونشیولیت در نوزادان و کودکان کم سن تر در فصل سرماخوردگی و آنفلوانزا شایع می باشد. هنگامی که کودک شما نفس می کشد پزشک شما احساس “خس خس ” کند.

برونشیولیت اغلب در اثر ویروس ایجاد می شود که نیازی به آنتی بیوتیک ندارد. در عوض، اکثر توصیه های درمانی در جهت راحت کردن کودک شما با بررسی دقیق برای هر سختی در تنفس ، خوردن یا علائم کم آبی بدن می باشد.

داروهای مورد استفاده برای بیماران مبتلا به آسم (مانند آلبوترول یا استروئیدها) برای اکثر نوزادان و کودکان مبتلا به برونشیت توصیه نمی شوند. کودکانی که نارس به دنیا آمده اند یا دارای مشکلات سلامتی زمینه ای هستند ممکن است نیاز به برنامه های درمانی مختلف داشته باشند.

7. مسکن و دارو برای درد کودکان

بهترین دارو برای تسکین درد کودکان استامینوفن یا ایبوپروفن می باشد. با پزشک اطفال درباره چگونگی مصرف داروها، که بر اساس وزن کودک شما می باشد صحبت کنید.

داروهای مسکن درد برای کودکانی با زخم های شایع یا شکایت در مورد پیچ خوردگی مچ پا، گوش درد یا گلو درد مناسب نیستند. کدئین هرگز نباید برای کودکان استفاده شود چرا که منجر به مشکلات تنفسی شدید و حتی مرگ در کودکان می شود.

مسکن و دارو برای درد کودکان

8. سرماخوردگی شایع

سرماخوردگی ها تحت تأثیر ویروس ها در دستگاه تنفسی فوقانی ایجاد می شوند. بسیاری از کودکان کم سن تر به ویژه آنهایی که تحت مراقبت هستند  میتوانند از 6 تا 8 بار در سال سرما بخورند.

علائم سرماخوردگی شامل:

  • آبریزش بینی
  • تهوع 
  • سرفه 

ممکن است تا ده روز طول بکشد.

مخاط سبز در بینی به این معنا نیست که آنتی بیوتیک مورد نیاز است؛ سرماخوردگی های معمولی هرگز نیاز به آنتی بیوتیک ندارند. گرچه، اگر مشکوک به عفونت سینوسی باشد، پزشک شما به دقت تصمیم می گیرد که آیا بر اساس علائم کودک شما و معاینه ی فیزیکی ، آنتی بیوتیک ها بهترین گزینه می باشند.

9. سینوزیت باکتریایی

سینوزیت های باکتریایی تحت تأثیر باکتری های محبوس شده در سینوس ها ایجاد می شوند. پزشک زمانی مشکوک به سینوزیت می شود که علائم سرماخوردگی همچون ترشحات بینی ، سرفه روزانه و یا هر دو تا ده روز بدون هیچ گونه بهبودی طول بکشد.

اگر این بیماری با ترشحات بینی زرد غلیظ و تب به مدت حداقل 3 یا 4 روز متوالی همراه باشد، آنتی بیوتیک مورد نیاز است.

10. سرفه در کودکان

سرفه ها معمولا بر اثر ویروس ها به وجود می آیند و اغلب نیازی به آنتی بیوتیک ها ندارند.

داروی سرفه برای کودکان 4 سال و کوچکتر، و یا برای کودکان 4 تا 6 سال تا زمانی که به تجویز پزشک نباشد، توصیه نمی شود. تحقیقات دائما نشان داده اند که داروهای سرفه در گروه سنی کودکان 4 سال و کمتر عمل نمی کند و عوارض جانبی جدی برای آنها دارد. داروهای سرفه همراه با مسکن ها ، مانند کدئین نباید مصرف شوند

سرفه در کودکان

گاهاً ، عفونت های جزئی، ویروسی یا باکتریایی می توانند به عفونت های جدی تر تبدیل شوند. در صورتی که بیماری کودک شما تغییر کرد، بدتر شد ، بعد از چند روز برطرف نشد، یا اگر نگران هستید علائم جدیدی به وجود آیند، با پزشک کودک خود تماس بگیرید.

اگر بیماری کودک شما بدتر شد، با اگر دچار عوارض شد، پزشک شما درمان جدیدی را به شما ارائه خواهد کرد.

 بهترین بیمارستان در تهران بیمارستان مهراد

تهویه هوا در کرونا

تهویه هوا در زمان کرونا

هنگامی که هوا سردتر می شود، پیشگیری از انتقال ویروس کرونا در محیط های بسته ، همراه با رعایت بهداشت، فاصله گذاری اجتماعی و تهویه مناسب امکان پذیر است.

اقدامات پیشگیرانه کرونا با سرد شدن هوا

دوری از جمعیت، فاصله گذاری اجتماعی،شستن دست ها و پوشیدن ماسک صورت، از اولین اقدامات چند هفته ی گذشته برای پایین نگه داشتن آمار کووید 19 بوده است. اما به دلیل اینکه هوای سردتر، ما را به سوی محیط های بسته می فرستد و همچنین، مدارس بازگشایی شده اند، دغدغه ی جدیدی به وجود آمده است که چگونه هوای محیط داخل را تمیز نگه داریم.

محققان از دانشگاه کمبریج اظهار دارند که تهویه از طریق باد، شکل طبیعی تهویه می باشد، اما ساختمان های اداری اغلب طوری طراحی شده اند که جهت ایجاد دماهای مناسب عایق باشند، و این می تواند احتمال خطر انتقال کووید 19را افزایش دهد.

به گفته مؤلفان پژوهش ،به حداکثر رساندن تهویه در حین حفظ دمای راحت بدون مصرف انرژی اضافه، واقعا کار سختی است.

 نیاز است توجه بیشتری به ذرات ریزتر سارس –کووید 2 شود، ویروسی که باعث بروز بیماری کووید 19 می شود،می تواند در هوا معلق بماند، تا زمانی که جریان هوا، یا تهویه رقیق سازی آن را از بین ببرد.

کرونا در فصل سرما

جریان داشتن هوا در دوران کرونا

به طور معمول، در زمانی که ما به انتقال از طریق هوا فکر میکنیم، بیماری هایی مانند سرخک و سل به ذهنمان می رسد که از طریق هوا در محدوده ای طولانی انتقال پیدا می کنند. سرخک یکی از قابل سرایت ترین بیماری هاست که قطره های ریز ویروس آن تا دو ساعت پس از این که فرد مبتلا اتاق را ترک کرده، قادرند در هوا باقی بمانند. به افراد مبتلا به بیماری سل فعال توصیه می شود که در اتاق جداگانه،دارای سیستم تهویه جدای از دوستان و خانواده بمانند تا از انتقال بیماری جلوگیری شود
(افراد مبتلا به سل عفونی، به دلیل ابتلا به میکروب،نمی توانند بیماری را به دیگران سرایت دهند).

اما انتقال هوابُرد در واقع بستگی به اندازه ذرات دارد. در معنا، یک آئروسل (ذره ی هوا) هر ذره ی کوچکتر از 5 میکرون می باشد.

در این مقاله، محققان به موقعیت هایی اشاره دارند ، به ویژه در محیط های داخلی بسته ، که ریز قطرات می توانند بیش از دو متر جا به جا شوند.

به طور معمول، ریزقطرات بزرگتر از 10 میکرومتر، که هنگامی که فرد مبتلا سرفه یا عطسه می کند به وجود می آیند ، به قدری بزرگ هستند که به علت نیروی گرانش به فاصله ی دو متری به زمین می افتند. این اتفاق در کسری از ثانیه روی می دهد، و اگر شما در خارج از محدوده ی دو متری باشید، ایمن هستید. گرچه، داده های روز افزونی وجود دارد که نشان می دهد این ریز قطرات، بسته به نوع محیط ، از فاصله ی دو متری نیز می توانند فراتر روند.

این نکته حائز اهمیت است که که تمام جنبه های محیط های داخلی بسته را در رابطه با جریان هوا و تبادل هوا برای بهبود تهویه در نظر داشته باشیم. شما می خواهید تا جایی که امکان دارد این ریز قطرات ویروس، رقیق شوند و یا از بین بروند.

ما تا جایی که در حد توان ماست و تا زمانی که امکان دارد، باید آموزش و برگزاری کلاس مدارس را در محیط های باز انجام دهیم.

وقتی زمستان از راه می رسد و ما در ساختمان بخاری روشن می کنیم، هوا نسبتاً خشک تر می شود. خشک شدن هوا نه تنها باعث وزشدن موها و ایجاد الکتریسیته ساکن در موها می شود، بلکه این خشکی هوا می تواند دغدغه ی سرایت بیماری را نیز به وجود بیاورد.

کرونا در فصل سرما

کرونا و تهویه هوا در فصل سرما

هرچه هوا خشک تر شود، ریز قطراتی که ویروس کرونا را حمل می کنند کوچکتر می شوند، و هرچه کوچکتر شوند، در مسافت طولانی تری در محیط های بسته می توانند انتقال پیدا کنند.

گرچه، همیشه نمی توان فاصله دو متری را حفظ کرد، اما در هوای خشک همین دو متر فاصله نیز می تواند ویروس را انتقال دهد.

 برای ریز قطرات بسیار آسان است که دهها متر حرکت کنند و این دور از منطق نیست.

اما تهویه کافی نیست ، جریان هوا نیز مهم است.

اگر بتوان پنجره را باز کرد، هوای تازه تبادل هوا را در محیط افزایش می دهد و این بسیار کمک کننده است.”

اما این مسئله که آیا باز کردن پنجره کافی خواهد بود؟

بسیار بستگی به آن محیط دارد. برخی از نواحی هستند که به طور کافی تهویه در آنجا صورت نمی گیرد..

گزینه ای که هزینه کمتری دارد ، فراهم کردن امکان تدریس در فضای باز می باشد.

تا هر زمانی که بتوانیم باید تدریس خود را در محیط های باز انجام دهیم. هزینه انجام این کار در مقایسه با دیگر گزینه ها به مراتب ارزان تر است و مشکل تهویه به خودی خود کاملا از بین می رود. “هوای باز تهویه ی بسیار خوبی دارد.”

باید کیفیت هوای محیط داخلی را باید افزایش دهیم، تا بتوانی کاری برای جلوگیری از انتقال کووید 19 انجام داده باشیم.

وقتی که فردی که ماسک پوشیده صحبت می کند، ناامن ترین مکان ، درکنار یا پشت سر او ایستادن است، درست در جایی که ذرات هوا می توانند از ماسک فرار کنند، گرچه تصور می شود که تنها در روبه روی او ایستادن خطر ناک است .

بهترین بیمارستان تهران – مجهزترین بیمارستان ایران

یرقان یا زردی نوزاد

زردی نوزاد یا یرقان

یرقان یا زردی نوزاد بیماری است که در آن پوست نوزاد تازه متولد شده به دلیل تولید مقدار زیاد بیلی روبین و اینکه کبد نمی تواند به سرعت آن را دفع کند، زرد می شود. بیلی روبین ماده ای زرد مایل به قهوه ای است که از تجزیه سلول های قرمز خون تولید می شود. بدن از طریق مدفوع و ادرار بیلی روبین را دفع می کند.

علایم بیماری یرقان چیست؟

یرقان (زردی) در نوزادان تازه متولد شده بسیار شایع است که باعث می شود پوست نوزاد و سفیدی چشم ها زرد شود. ممکن است بین 1 تا 4 روز پس از تولد نوزاد متوجه آن شوید. این زردی ابتدا روی صورت و سینه فرزند شما ظاهر می شود.

نوزادانی که مقادیر بیلی روبین بیشتری (زردی شدید) دارند ممکن است بسیار خسته و بدخلق به نظر برسند و به سختی می توان به آنها غذا داد زیرا بیدار کردن آنها دشوار است.

آسیب های یرقان و زردی نوزادان

بیشتر مواقع یرقان برای نوزاد شما مضر نیست و وقتی بدن نوزاد یاد می گیرد با بیلی روبین مقابله کند، از بین می رود.

اما در بعضی از نوزادان بیلی روبین آنقدر زیاد است که می تواند مضر باشد. اگر سطح بیلی روبین بسیار زیاد شود، می تواند روی برخی از سلول های مغزی نوزادتان تأثیر بگذارد. در موارد نادر، زردی شدید می تواند باعث تشنج، ناشنوایی، فلج مغزی یا تاخیر جدی در رشد شود. خوشبختانه بیشتر زردی ها شدید نیستند و معمولاً می توان از بروز عوارض جلوگیری کرد.

چطور می توان از بروز یرقان جلوگیری کرد؟

یرقان یا زردی نوزاد

تغذیه نوزاد (بخصوص با شیر مادر) به طور مکرر در اولین ساعت ها و روزهای پس از تولد به کاهش خطر زردی کمک می کند. تغذیه اغلب باعث دفع بیشتر مدفوع از نوزاد می شود. شیر مادر همچنین انرژی لازم برای پردازش بیلی روبین را به کبد فرزند شما می بخشد. مدفوع نوزاد شما باید از سبز تیره به زرد تغییر رنگ دهد.

از کجا بدانم که سطح بیلی روبین در فرزندم بسیار بالاست؟

آزمایش خون برای اندازه گیری میزان بیلی روبین در بدن نوزاد شما وجود دارد. در بسیاری از بیمارستان ها قبل از آنکه نوزاد خود را به خانه ببرید، سطح بیلی روبین به طور معمول بررسی می شود. برای به حداقل رساندن آزمایش های خون، از دستگاه های غیرتهاجمی (بیلی روبینومتر که روی سطح پوست قرار می گیرد) نیز برای بررسی میزان زردی استفاده می شود.

در صورتی که ارائه دهنده خدمات درمانی شما بداند زمانی که تست انجام می شده، فرزندتان دقیقا چند ساعت سن داشته است، می تواند نتیجه تست را بر روی نمودار ترسیم کند. هنگام خروج شما به همراه نوزاد از بیمارستان باید این اطلاعات به شما داده شود. اگر آزمایش نشان دهد که نوزاد شما در خطر قرار گرفتن در سطحی از بیلی روبین است که نیاز به درمان دارد، پزشکتان یک ملاقات بعدی ترتیب داده و مجددا تست را انجام می دهد.

درمان زردی نوزاد - درمان یرقان

بیشتر اوقات زردی به خودی خود از بین می رود.

گاهی اوقات، نوزادان برای پایین آوردن سطح بیلی روبین خود به کمک نیاز دارند. یکی از روش های انجام این کار، فوتوتراپی (نور درمانی) است، که پوست نوزاد در معرض نور آبی خاصی قرار می گیرد. پوست نور را جذب می کند و بیلی روبین را تغییر می دهد تا بدن بتواند آن را به راحتی از مدفوع و ادرار دفع کند. فوتوتراپی معمولاً در بیمارستان انجام می شود اما بعضی اوقات می توان نوزادان را در خانه معالجه کرد.

قرار گرفتن نوزاد در معرض نور خورشید (مستقیم یا غیرمستقیم) می تواند مضر باشد. این کار را بدون مشورت با ارائه دهنده خدمات درمانی خود انجام ندهید.

آیا نور درمانی (فوتوتراپی) بی خطر است؟

فوتوتراپی بی خطر است. چشم های نوزاد با استفاده از پچ های مخصوص چشم محافظت می شود. دستگاه تناسلی نیز محافظت خواهد شد. فوتوتراپی گاهی می تواند باعث ایجاد راش پوستی یا ضعف حرکات روده ای شود. نوزاد شما ممکن است به مایعات اضافی، مانند شیردهی مکرر، نیاز داشته باشد.

چه موقعی باید نگران یرقان و زردی نوزاد باشم؟

اگر نوزاد شما هریک از علایم زیر را داشت، با پزشک خود تماس بگیرید:

  • از تغذیه با شیر مادر یا شیشه شیر اجتناب می کند.
  • همیشه بسیار خواب آلود است.
  • شدیدا وزن کم کرده است (بیش از 10% وزن تولد)
  • به شدت زرد است (دست ها و پاها به رنگ زرد یا نارنجی در آمده باشد) یا زرد شدنی که به نظر می رسد در حال بدتر شدن است.

چه طور می توانید به بهبود زردی نوزاد خود کمک کنید؟

یرقان یا زردی نوزاد

اگر فرزند شما دچار زردی شده نقش شما بسیار مهم است.

??2 بار در روز به دقت به پوست نوزاد خود نگاه کنید تا مطمئن شوید که رنگ آن در حال بازگشت به شکل نرمال است. اگر کودک شما پوست تیره دارد، به قسمت سفید چشم ها نگاه کنید.

??فرزند خود را برای هر آزمایش دیگری که پزشک توصیه می کند، ببرید.

??اگر رنگ زرد بعد از 3 روزه شدن نوزاد روشنتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

??بهترین کاری که می توانید برای کاهش زردی انجام دهید این است که مطمئن شوید نوزاد به اندازه کافی غذا می خورد. این به بدن نوزاد شما کمک می کند تا بیلی روبین اضافی را دفع کند.

??اگر از شیر خودتان به نوزاد می دهید، هر 24 ساعت حدود 8 تا 12 بار به نوزاد خود شیر دهید.

??اگر با شیشه شیر به فرزند خود غذا می دهید، بر برنامه خود باقی بمانید.
(معمولاً هر 24 ساعت حدود 6 تا 10 بار غذا دادن)

??اگر مطمئن نیستید که کودک شما شیر کافی دریافت می کند، از پزشک، پرستار یا مشاور شیردهی خود کمک بگیرید.

بهترین بیمارستان تهرانمجهزترین بیمارستان ایران

بهترین مواد غذایی برای زنان متناسب با سن

مواد غذایی برای زنان متناسب با سن

 تعجب آور نیست که زنان تغذیه و متفاوتى از مردان داشته باشند.  تغییرات هورمونی که با قاعدگی، بارداری، شیردهی و یائسگی رخ می دهد، نیاز روزانه زن به مواد مغذی مانند کلسیم، آهن و فولات را تغییر می دهد.

زنان در معرض خطر بیشتر پوکی استخوان، سرطان پستان و مشکلات مربوط به وزن قرار دارند و بر سلامتی افراد تأثیر می گذارد که چه غذایی، و چه زمانی  باید مصرف کنند.  متناسب سازی مصرف مواد غذایی برای همگام شدن با بدن زنان در هر سنی می تواند از کمبود ویتامین، افزایش وزن ناخواسته جلوگیری کرده و از بیماری های مزمن محافظت کند.

تغذیه مناسب زنان در 20 سالگی

 در زنان بیست ساله هنوز تراکم استخوان در حال ايجاد است و باید بر داشتن پایه تغذیه ای قوی برای آینده تمرکز کنند

??کلسیم

??فولات و آهن

?? در 30 سالگی، اوج توده استخوانی ( حداکثر استخوان زن) بدست می آید.

 تأمین نیاز روزانه کلسیم (1000 میلی گرم) به تقویت استخوان ها و کاهش خطر پوکی استخوان کمک می کند و تحقیقات نشان می دهد که یک رژیم غذایی با کلسیم بالا ممکن است علائم PMS (سندرم قبل از قاعدگی) را از جمله تغییر خلق و خو، احتباس مایعات، ولع مصرف مواد غذایی و گرفتگی عضلات کاهش دهد!

برای تأمین نیازهای کلسیم، روزانه دو یا سه وعده شیر یا گزینه های شیر غنی شده مصرف کنید (یک وعده برابر 250 میلی لیتر شیر یا نوشیدنی سویا شیرین نشده، 175 میلی لیتر ماست یا 45 گرم پنیر است).  سایر غذاهایی که مقدار مناسبی کلسیم به رژیم غذایی شما اضافه می کنند- همراه با مقدار زیادی مواد مغذی و بیماری هاى مبارزه كننده با مواد شيميايى- شامل کنسرو ماهی قزل آلا (با استخوان)، توفو داراى کلسیم، حبوبات، مغزها و سبزیجات با برگ سبز مانند اسفناج، سبزیجات کلارد، راپینی و بوک چوی.

 برای سلامت استخوان ها، زنان 19 تا 50 ساله نیز باید روزانه 400 تا 1000 واحد ویتامین D3 دریافت کنند. از آنجا که منابع غذایی ویتامین D بسیار کم است، مصرف مکمل آن در طول سال توصیه می شود.

در این مرحله مصرف مقدار توصیه شده فولات (یک ویتامین B)، خصوصاً اگر قصد بارداری داشته باشيد، نیز مهم است.  مصرف روزانه 400 میکروگرم فولات از سبزیجات برگ دار، عدس، مارچوبه، غلات غنی شده و یک مولتی ویتامین از نقص لوله عصبی و نقص مادرزادی جلوگیری می کند، که بر روى مغز و نخاع کودک در حال رشد تأثیر می گذارد.

زنانى كه قاعده مى شوند برای کمک به حفظ انرژی، تمرکز و خلق و خوی روزانه به 18 میلی گرم آهن نیاز دارند.  (گیاهخواران برای کاهش جذب آهن از غذاهای گیاهی به 14 میلی گرم اضافی نیاز دارند). 

منابع خوب آهن شامل :

??گوشت قرمز

?? غلات صبحانه غنی شده

?? نان های سبوس دار

?? میوه های خشک

?? حبوبات

??آجیل 

?? مصرف روزانه مولتی ویتامین با مواد معدنی به زنان در تأمین نیاز روزانه آهن نيز کمک خواهد کرد.

تغذیه مناسب زنان در 20 سالگی

تغذیه مناسب زنان در سی سالگی

 متابولیسم زن در سی سالگی به دلیل از دست دادن عضله مربوط به افزايش سن شروع به کند شدن می کند.  برای کمک به ثابت نگه داشتن وزن، زنان باید کمتر غذا بخورند و بیشتر ورزش کنند.

 برای هر سال بعد از 30 سال، زنان به هفت کالری کمتر در روز نیاز دارند.  به عبارت دیگر، در سن 40 سالگی زنان باید روزانه 70 کالری کمتر از آنچه در 30 سالگی مصرف می کردند، مصرف کنند. کالری های غیرضروری شیرینی ها، نوشیدنی های شیرین و غذاهای نشاسته دار تصفیه شده (سفید) را کاهش دهید در حالی که هنوز از غذاهای غنی از فولات، کلسیم و آهن مصرف كنيد.  مصرف مکمل مولتی ویتامین و ویتامین D را ادامه دهید.

 نیاز به منیزیم در اوایل دهه 30 افزایش می یابد تا به بدن کمک کند مقدار کافی ماده معدنی را حفظ کند.  زنان به 320 میلی گرم در روز برای کمک به حفظ استخوان ها، فشار خون سالم و محافظت در برابر بیماری های قلبی نیاز دارند.

 غذاهای غنی از منیزیم شامل غلات سبوس دار، سبوس گندم، آجیل، دانه ها، حبوبات، میوه های خشک، اسفناج و نخود سبز مى باشند.

تغذیه مناسب زنان در ۳۰ سالگی

تغذیه مناسب زنان در چهل سالگی

 این دهه، مرحله انتقال به دوره قبل از یائسگی، دوره پنج تا ده سال قبل از شروع یائسگی مى باشد.

 در حالی که نیاز به ویتامین و مواد معدنی بدون تغییر باقی می ماند، زنان 40 ساله باید در انتخاب غذاهای مقوی تمرکز کنند تا علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و بی خوابی را به حداقل برسانند و سلامتی خود را حفظ کنند.

  ارزیابی سلامت پیشگیرانه ما راهی عالی برای به دست آوردن تصویری کلی از سلامتی فعلی و بهینه سازی برنامه مراقبت های بهداشتی برای مرحله بعدی زندگیتان مى باشد.

 40 سالگی زمان مناسبی برای تنظیم دقیق رژیم غذایی برای کاهش چربی اشباع شده (حیوانی)، قندهای تصفیه شده و سدیم نيز مى باشد. بیش از هفت واحد نوشیدنی الکلی در هفته مصرف نکنید.  اگر از اختلالات خواب رنج می برید کافئین را به 400 میلی گرم در روز یا کمتر محدود کنید. 

(یک فنجان قهوه 8 اونسی حاوی 100 تا 175 میلی گرم کافئین است). 

بیشتر غلات سبوس دار، ماهی های روغنی، حبوبات، میوه ها و سبزیجات را در رژيم خود جاى دهيد.

 افزودن غذاهای غنی از استروژن های گیاهی مانند : نوشیدنی های سویا و آجیل سویا ممکن است به تسكين گرگرفتگی در برخى خانم ها كمك كند.

بسیاری از بزرگسالان مصرف ناکافی منیزیم، کلسیم، ویتامین A و ویتامین D دارند.

بهترین مواد غذایی برای زنان متناسب با سن

تغذیه زنان در 50 سالگی و بعد از آن

 بیشتر زنان در سن 50 سالگی یائسه می شوند و پس از یائسگی وارد مرحله اى از زندگی می شوند که خطر ابتلا به پوکی استخوان، بیماری های قلبی و سرطان پستان افزایش می یابد.  (یائسگی زمانى اتفاق می افتد که 12 ماه از آخرین قاعدگی یک زن می گذرد). 

در سن 50 سالگی، نیاز کلسیم به 1200 میلی گرم در روز افزایش می یابد و در برخی موارد، زنان ممکن است برای اطمینان از تأمین نیازهای روزانه به مکمل کلسیم روى آورند.  با متخصص تغذیه خود در مورد مکمل ایمن صحبت کنید زیرا تحقیقات نشان می دهد که کلسیم زیاد از طریق مکمل با افزایش خطر بیماری های قلبی عروقی مرتبط است.

 بعد از 50 سالگى، زنان باید روزانه 800 تا 2000 واحد ویتامین D3 نيز دریافت کنند.

افزايش سن بر وضعیت ویتامین B12، ماده مغذی مورد نیاز برای سلامت اعصاب و سلول هاى خونی و تولید DNA تأثیر می گذارد.  مطالعات نشان می دهد که تا 43 درصد افراد بالای 50 سال اسید معده کافی برای جذب مناسب B12 از غذاها تولید نمی کنند.  برای تأمین میزان توصیه شده روزانه 2.4 میکروگرم، به بزرگسالان بالای 50 سال توصیه می شود از یک مکمل مولتی ویتامین استفاده کنند یا غذاهای غنی شده مانند نوشیدنی های سویا مصرف كنند.

تغذیه زنان در 50 سالگی و بعد از آن