جراحی مغز و اعصاب

نورولوژیست کیست؟

نورولوژیست پزشکی است که در درمان بیماری‌های سیستم عصبی تخصص دارد. سیستم عصبی شامل سیستم عصبی مرکزی و محیطی است. این سیستم شامل مغز و نخاع است. بیماری، اختلالات و آسیب‌های مرتبط با سیستم عصبی نیازمند مدیریت و درمان توسط یک نورولوژیست است. 

نورولوژیست پزشکی است که در تشخیص و درمان و مدیریت اختلالات مغز و سیستم عصبی مانند آلزایمر، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)، ضربه مغزی، تشنج، میگرن، مولتیپل اسکلروزیس، پارکینسون و سکته مغزی تخصص دارد.

نورولوژیست کودکان در زمینه تشخیص و درمان اختلالات نورولوژیک در کودکان از دوران نوزادی تا بزرگسالی تبحر دارد. بعضی مشکلات کودکان با بزرگسالان همپوشانی دارد و برخی دیگر مختص کودکان است.

نورولوژیست کودکان بسیاری از مشکلاتی که در بزرگسالان هم دیده می‌شود (مانند میگرن، تشنج، سکته مغزی و تورت) را درمان کرده و در زمینه مسائل مرتبط با نوروژنتیک و مشکلات نموی هم آموزش دیده است.

نورولوژیست چه کار می‌کند؟

نورولوژیست پزشک آموزش‌دیده در زمینه تشخیص مشکلات پیچیده از طریق تاریخچه و معاینه مانند تست وضعیت روانی، بینایی، کلامی، قوا، حس، هماهنگی، رفلکس و راه رفتن است. حتی با وجود وابستگی پزشکی به تکنولوژی، معاینات نورولوژیکی از اجزای اصلی ارزیابی بیمار است.

روش‌های نورولوژیکی معمول

طی ویزیت اول با نورولوژیست معاینه فیزیکی و نورولوژیکی انجام می‌شود. در معاینه نورولوژیک قدرت عضلانی، رفلکس و هماهنگی بررسی می‌شود. از آنجا که اختلالات مختلف می‌توانند علائم یکسانی داشته باشند، نورولوژیست نیاز به انجام تست‌های بیشتری برای تشخیص قطعی دارد. شاید نیاز به روش‌های مختلفی برای تشخیص یا درمان مشکل باشد که شامل موارد زیر هستند:

نورولوژیست ممکن است با استفاده از پونکسیون نخاعی مایع نخاعی را آزمایش کند. این روش در صورتی که شک به وجود مشکل در سیستم عصبی باشد که بتوان از طریق مایع نخاعی آن را تشخیص داد انجام می‌شود. در این روش پس از بی‌حس کردن نخاع، با استفاده از سوزنی به درون نخاع نمونه‌برداری از مایع نخاعی انجام می‌شود.

این آزمون در تشخیص میاستنی گراویس به پزشک کمک می‌کند. در این روش پزشک دارویی بنام تنسیلون تزریق کرده و اثر آن را روی حرکت عضلات می‌سنجد.

الکترومیوگرفی فعالیت الکتریکی بین مغز و نخاع و اعصاب محیطی در پا و دست که مسئول کنترل عضلات در هنگام حرکت و استراحت است را می‌سنجد. EMG به نورولوژیست در تشخیص بیماری‌های نخاعی و اختلالات عصبی و عضلانی کمک می‌کند. در این تست تکنسین نورولوژی الکترودهای کوچکی درون عضله قرار داده تا فعالیت هنگام حرکت و استراحت را بسنجد. این فعالیت با یک دستگاه که توسط سیم به الکترودها متصل است سنجیده می‌شود که برای بیمار کمی اذیت کننده است. گاهی نورولوژیست تست سرعت هدایت عصبی (NCV) همراه با EMG انجام می‌دهد که توانایی عصب در ارسال سیگنال‌های لازم برای کنترل عضلات را می‌سنجد. معمولا ابتدا نیاز است که EMG انجام شود. برای انجام NCV نیاز است که الکترودها به همان عضلاتی که از آن‌ها EMG گرفته شده است وصل شود. دو دسته الکترود در این تست استفاده می‌شود: یکی پالس‌های کوچکی برای تحریک عصب ارسال کرده و دیگری نتیجه را ارزیابی می‌کند. تست EMG و NCV حدود یک ساعت یا بیشتر زمان می‌برد. باید چند ساعت قبل از انجام تست از هرگونه محرکی مانند کافئین یا نیکوتین خودداری شود وگرنه نتیجه غلط از آب درمی‌آید. همچنین، 24 ساعت قبل از انجام EMG نباید از داروی رقیق کننده خون یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی استفاده شود.

در این روش الکترودهایی به پوست سر متصل شده تا فعالیت الکتریکی مغز را بسنجند. این روش به تشخیص مشکلات مغزی مانند التهاب، تومور و آسیب، تشنج و اختلالات روانی کمک می‌کند. برخلاف EMG این تست سبب اذیت بیمار نمی‌شود. قبل از تست تکنسین الکترودهایی که شبیه فنجان‌های کوچک هستند را اطراف پوست سر می‌گذارد. تکنسین تغییراتی در محیط مانند تغییر نور و صدا ایجاد کرده تا سیگنال‌های مغزی اندازه‌گیری شود. مانند EMG باید از مصرف هرگونه محرک در روز قبل از تست خودداری شود. EEG تقریبا یکساعت طول می‌کشد و گاهی در حین خواب هم می‌توان آن را انجام داد.

زنبیل خرید